oikaltses

Aκάλυπτος, οικολόγος, κόκκινος, λαικιστής, χαβαλές και προς το τέλος με μία εξαιρετική ιδέα!

2012-02-14T04:01:00.003+02:00

Στο link θα βρείτε την ακαδημαική απόδειξη των όσων ισχυρίζεται ο Καφετζόπουλος: http://arxiv.org/pdf/1103.1224v2.pdf

"Those who cannot remember the past are condemned to repeat it." George Santayana

2012-02-14T01:54:00.006+02:00

Κοπελιά...έχεις πάθει ποιότητα και να το προσέξεις!!!

2012-02-14T01:47:00.000+02:00

Και τη βλέπεις την άλλη και ανεβάζει στο facebook και στο twitter κάτι φωτογραφίες και γαμώ. Τις κοιτάς μια μια και αρχίζουν και περνάνε σαν ταινία μες το μυαλό σου όλοι οι τρόποι αυτοκτονίας που μπορείς να φανταστείς. Από αυτοπυροβολισμό μέχρι χαρακίρι...

Γιατί δε γίνετε κυρία μου όλες αυτές να έχουν τόσο υπέροχη ζωή με τα μανικιούρ τους, τα πεντικιούρ τους, τις γιόνκες τους, τα όμορφα φτιαγμένα σπίτια τους, τις γαμάουα φίλες τους, τα κοκτέιλ στα τρεντι μπαρ, τις "τώρα ονειροπολώ και αυτοφιλοσοφώ" στιγμές, τις ψαγμένες αγορές τους, τα κολονάτα ποτήρια του κρασιού και τις ανέμελες πόζες με το μαλλί στην τρίχα και το μακιγιάζ ντούρο. Δε γίνετε λέμε! Δε γίνετε να είσαι έτσι και ειδικά μες το σπίτι σου που μου ανεβάζεις φωτογραφίες με το καλογυαλισμένο παρκέ κι εσένα με το σικάτο παντελόνι, τις γοβίτσες και τα χρυσαφικά στο χέρι να κάθεσαι δήθεν αδιάφορα στον καναπέ και να ρεμβάζεις. Δεν είσαι φυσιολογική, το καταλαβαίνεις?

Το κορυφαίο βέβαια όλων είναι πως όλες πια είστε μοντέλα και σας βλέπουν τα άλλα τα χάπατα (με τα οποία θα ασχοληθώ στο επόμενο ποστ όταν και όποτε) και ξεκινάνε την αντίστροφη μέτρηση για το πότε θα σας γαμήσουν. Τι λε ρε Σκλεναρίκοβα! Είσαι τόσο μουνάρα? Και γιατί χαρά μου δε βγαίνεις έξω να κάνεις τον κόσμο ομορφότερο πάρα έχεις πάρει αγκαλιά τον υπολογιστή και φεϊσμπουκοτουϊτάρεις?

Ο κανονικός άνθρωπος κοπελιά, μες το σπίτι του κάνει διάφορα. Κλάνει, ας πούμε! Χέζει και ζορίζετε και κοκκινίζει και βγαίνει από το μπάνιο ένα μάτσο χάλια. Επίσης χώνει το δάχτυλο βαθιά μες τη μύτη που τον τρώει. Και στο αυτί. Κάνοντας εκείνη τη χαρακτηριστική κίνηση πάνω κάτω που του χαρίζει τεράστια απόλαυση. Ξύνει τον κώλο του γιατί τον φαγουρίζει. Κυκλοφορεί μες το σπίτι με ξεχαρβαλωμένη φόρμα, ξεχειλωμένo μακό (κατα προτίμηση με καμιά στάμπα από λεκέ), χοντρές κάλτσες γιατί ως γνωστών αι γυναίκε έχουν κρύα πόδια, το μαλλί λάχανο και το σπυρί στο κέντρο του μετώπου. Επίσης πίνει από το κατευθείαν μπουκάλι - και όχι από το κρύσταλλο Βοημίας, μη χέσω - όταν έχει σεκλέτια ενώ στη σιντιέρα παίζουν Γονίδης, Μητροπάνος και Χριστοδουλόπουλος.

Επίσης βλέπω δίνεις μεγάλη προσοχή και στα status σου. Αν δεν ανεβάσεις καμιά ψυχενδέλια τύπου Κοέλιο με το σύμπαν και τις μαλακίες του, θα μας ζαλίσεις τον έρωτα με την υπέροχα γαμάτη ζωή που κάνεις. Σε λίγο βγαίνω για καφέ στο Κωλοπιασέ με τις φίλες μου...Τα κορίτσια που κάνουν μανικιούρ στο Νυχοκλέφτες είναι πολύ ευγενικά... Στο μάθημα μαγειρικής και φωτογραφίας βγήκα πρώτη... Η γιόγκα είναι το μοναδικό πράγμα που με χαλαρώνει... Όταν πάω στο εξοχικό μου στη Τζιά ξεκουράζομαι... Πήγα για φαγητό στο Φασκατά με τον πρόεδρο της εταιρίας... Πριν κοιμηθώ πίνω πράσινο τσάι και διαβάζω Πλάτωνα... Καληνύχτα αγαπημένοι μου, αύριο είναι μια άλλη μέρα, πιο χαρούμενη...
Μα τι ωραία που τα λες! Όλες τις ώρες έτσι τα λες? Όλες τις ώρες έτσι περνάς? Δε νομίζω! Γιατί δε μας λες για την κολπίτιδα που έπαθες από το σαβουρογάμη το γκόμενο και ξυνόσουν δίχως έλεος? Τι? Δε μας ενδιαφέρει? Γιατί, νομίζεις μας ενδιαφέρει το στρασάκι στο μανικιούρ και η η σαλάτα με τις φύτρες που βοσκάς? Λάθος νομίζεις κοπελιά!

Αυτή η ευγένεια και ο ρομαντισμός που βγάζεις ρε παιδάκι μου, είναι άλλο πράμα. Φαντάζομαι και όταν κάνεις πίπα πάλι έτσι ευγενικά τον πιάνεις ε? Και φυσικά απαιτείς και από τον άλλον να σου μιλάει ευγενικά και ρομαντικά. Άμα σου πει "Θα χύσω μες το στόμα σου πουτανάκι μου" θα τον πετάξεις έξω με τις κλωτσιές. Ενώ αν σου πει "Θα ήθελα πάρα πολύ να αφήσω τα σωματικά μου υγρά μέσα στη στοματική σου κοιλότητα μικρή μου πριγκίπισσα" θα του δώσεις και κώλο μετά. Γιατί πάνω από όλα η ευγένεια, το τακτ και η ρομαντζάδα!

Θα γούσταρα πάρα πολύ να σε δω να ανεβάζεις μια φωτογραφία την ώρα που ξυπνάς. Με το μαλλί λάχανο, το μάτι μες την τσίμπλα και στη γωνία των χειλιών ξεραμένα σάλια. Γουστάρεις? Έτσι για αλλαγή ρε παιδάκι μου! Και από κάτω να γράφεις "Με γάμησαν τα φασόλια που έφαγα. Θάλαμος αερίων έγινε η κρεβατοκάμαρα".

Κοπελιά...έχεις πάθει ποιότητα και να το προσέξεις!

Πηγή: Γαμάει και δέρνει... έχεις κάνει και χειρότερα...

Αν δεν ξέρετε Ισπανικά,google translator αμόρφωτοι

2012-02-13T20:51:00.000+02:00

Nα χαμε μια γνώμη απ τον Κολοκοτρώνη τώρα..

2012-02-13T12:31:00.000+02:00

Derek Paravicini!!!

2012-02-13T01:33:00.000+02:00

Ο Derek Paravicini γεννήθηκε στην Αγγλία πριν από είκοσι επτά χρόνια. Τυφλός εκ γενετής και αυτιστικός χωρίς πιθανότητα θεραπείας. Στα τρία του χρόνια, επιστρέφοντας από την εκκλησία του χωριού, η αδελφή του τον άκουσε έκπληκτη να παίζει σε ένα παιδικό οργανάκι - παιχνίδι που είχαν, τη μελωδία που είχαν ακούσει μόλις στην εκκλησία. Χαρακτηριστικά λέει ότι καθώς δεν μπορούσε να δει, δεν ήξερε την όψη του οργάνου και το έπαιζε με την κόψη των χεριών του, με τους αγκώνες, ακόμα και με τη μύτη του! Η μικρή φώναξε τους γονείς του και στη συνέχεια του έδειξαν το όργανο με μεγαλύτερη λεπτομέρεια, καθώς και το πως περίπου παίζεται.

Αυτό ήταν! Ο Ντέρεκ άρχισε να παίζει με μαεστρία και ωριμότητα φτασμένου μουσικού. Αυτό όμως ήταν μόνο η αρχή. Ο μικρός ήταν μια έκπληξη καθημερινά. Μπορεί να αναγνωρίσει μία, δύο, ή τρεις νότες που ακούει, ενώ στη συνέχεια αποκαλύφθηκε ότι ο μόνος περιορισμός ήταν τα δάχτυλα των χεριών του. Μπορούσε να αναγνωρίσει με απόλυτη βεβαιότητα δέκα διαφορετικές νότες, παιγμένες από οποιαδήποτε πηγή ήχου, όχι μόνο οργάνων. Αυτό όμως συνεχίστηκε και σε ένα πείραμα με μια ορχήστρα με πενήντα διαφορετικά όργανα, εύρισκε ότι έπαιζε κάθε όργανο, μόνο που επειδή δεν του έφταναν τα δάχτυλα των χεριών του, το έπαιζε σε αρπέζ!

The Girl From Ipanem

Ο Ντέρεκ δίνει συναυλίες σε πολλά μέρη πια, πράγμα που του αρέσει πολύ και μάλιστα δέχεται παραγγελίες. Και όχι μόνο παραγγελίες τραγουδιών. Μπορεί κάποιος να του ζητήσει ας πούμε να παίξει τον 'Υπέροχο κόσμο' του Άρμστρονγκ, αλλά σε άλλη τονική κλίμακα και σε άλλο ύφος, πχ. Του Κολτρέιν, ή του Τζάκσον. Μπορεί να αναμίξει δύο ή περισσότερες τεχνοτροπίες ή στυλ παιξίματος και να αλλάξει το κομμάτι που παίζει έτσι, στη μέση.

Μπορεί να παίξει οποιαδήποτε μελωδία ακούσει έστω και μια φορά μόνο και μπορεί να της αλλάξει το στυλ, ή να την παίξει σε δύο πιάνα ταυτόχρονα.

Ο γιατρός, μέντορας και φίλος του Άνταμ Όκελφορντ λέει ότι η εκπληκτική ικανότητα του Ντέρεκ, μπορεί να οφείλεται στην πολύ ανθρώπινη ανάγκη για επικοινωνία. Ίσως να βλέπει το πιάνο και τη μουσική ως τη δική του, προσωπική γλώσσα, μια γλώσσα που σε αντίθεση με τους άλλους τρόπους έκφρασης που (δεν) έχει, φαίνεται να καταλαβαίνουμε εμείς οι υπόλοιποι και το γεγονός του φαίνεται συναρπαστικό και ανακουφιστικό συνάμα. Χαρακτηριστικό είναι επίσης το γεγονός ότι σπάνια παίζει ακριβώς το ίδιο πράγμα δύο φορές.

Δεν ξέρει ποιο είναι το αριστερό ή το δεξί, δεν μπορεί να μετρήσει μέχρι το δέκα, ενώ παρουσιάζει τα τυπικά συμπτώματα των αυτιστικών παιδιών (λίκνισμα, απόσυρση κλπ.).

I Got Rhythm

Θα το αφιέρωνα στον εαυτό μου, μα το τελευταίο σχόλιο του Steve μου έκλεψε την δόξα!!!

2012-02-13T00:03:00.002+02:00

http://oikaltses.blogspot.com/2012/02/blog-post_12.html

Στο 50χίλιαρο ο Ζέρβας και στο 100χίλιαρο ο Βελουχίωτης! Τυριά ξυπνάτε θα σας φαν' οι βλαχοι!

2012-02-12T18:29:00.002+02:00

Ταλέντο ρε ανίδεοι

2012-02-12T16:41:00.000+02:00

300: Οι καλύτερα αμειβόμενοι

2012-02-12T13:23:00.000+02:00

Ένα δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας Liberation
«Ξέρατε ότι οι 300 Έλληνες βουλευτές είναι από τους καλύτερα αμειβόμενους στην Ευρώπη; Και ότι αρνούνται κατηγορηματικά οποιαδήποτε μείωση του μισθού τους, ενώ δεν διστάζουν να μειώνουν τα εισοδήματα των συμπατριωτών τους; Μια ιδιάζουσα αντίληψη της αλληλεγγύης σε μια χώρα που βουλιάζει κάθε μέρα όλο και περισσότερο στην κρίση. Δεν είναι τυχαίο που οι διαδηλωτές ουρλιάζουν «κλέφτες» μπροστά στη Βουλή.

Πράγματι ο μισθός ενός βουλευτή ανέρχεται στο επιβλητικό ποσό των 8.500 ευρώ το μήνα στο οποίο θα πρέπει να προστεθεί μία αποζημίωση 4.900 ευρώ για έξοδα, μια αποζημίωση για συμμετοχή στις κοινοβουλευτικές συσκέψεις ύψους 1.200 ευρώ, μια αποζημίωση 1.000 ευρώ για κατοικία (για όσους ζουν στην επαρχία) ένα εφάπαξ 1.800 ευρώ για έξοδα γραφείου καθώς και δωρεάν μεταφορές. Δηλαδή ένα ωραίο πακτωλό.

Από το 2011 οι δηλώσεις περιουσιακών στοιχείων αναρτώνται στο ίντερνετ (η σελίδα δεν έχει πρόσβαση) ενώ παλιότερα μόνο οι δημοσιογράφοι που ήταν διαπιστευμένοι στη Βουλή είχαν πρόσβαση. Έλληνας δημοσιογράφος έριξε μια ματιά -πολλοί βουλευτές έχουν συζύγους εξαιρετικά πλούσιες…» «Σα να μην έφθαναν όλα αυτά, 121 νυν ή πρώην βουλευτές (εκ των οποίων 52 του ΠΑΣΟΚ και 66 της Ν.Δ.) μόλις διεκδίκησαν έκαστος 250.000 ευρώ οφειλόμενα από το κράτος (δηλαδή περισσότερα από 9 εκατ. ευρώ).

Γιατί; Ακούστε: οι πρόεδροι των τριών ανώτατων δικαστηρίων πέτυχαν ο μισθός τους να είναι ευθυγραμμισμένος με εκείνον του καλύτερα αμειβόμενου δημοσίου υπαλλήλου, όπου ο πρόεδρος της εθνικής επιτροπής των ταχυδρομείων και των επικοινωνιών, ένας προστατευόμενος του Καραμανλή του μικρού, του είχε κάνει δώρο ένα βασιλικό μισθό. Έτσι, με βάση το Ελληνικό Σύνταγμα, ο μισθός των βουλευτών δεν είναι δυνατόν να είναι κατώτερος από εκείνον των τριών προέδρων των ανώτατων δικαστηρίων.

Όπως και να ‘χει, συγκριτικά οι Γάλλοι βουλευτές (οι οποίοι αρνήθηκαν τον περασμένο Νοέμβριου μια μείωση 10% του μισθού τους) σχεδόν φαίνονται μίζεροι: 5.247 ευρώ καθαρός μισθός, 6.412 ευρώ διάφορα έξοδα, 9.138 ευρώ για πληρωμές βοηθών, μεταφορές και τηλέφωνα δωρεάν.

Οι Ιταλοί που είναι εδώ και καιρό οι καλύτερα αμειβόμενοι στην Ευρώπη χρειάστηκε να κάνουν θυσίες: το 2006 υπέστηκαν μείωση κατά 10%, το 2007 ένα πάγωμα για έξι χρόνια και το 2011 μια νέα μείωση κατά 10% για όσους κερδίζουν μικτά περισσότερα από 90.000 ευρώ το χρόνο και 20% για όσους δηλώνουν περισσότερα από 150.000 ευρώ. Δεν θα πρέπει παρ’ όλα αυτά να διαμαρτύρονται εφόσον μπορούν να υπολογίζουν στην αποζημίωση για κατοικία, 3.500 ευρώ για όσους δεν μένουν στη Ρώμη, μια αποζημίωση 3.690 ευρώ για διάφορα έξοδα κ.λπ.

Αναλογικά οι Γερμανοί βουλευτές είναι οι πιο λογικοί. Δικαιούνται ένα μισθό 7.688 ευρώ το μήνα, χωρίς επιπλέον αποζημιώσεις».

Liberation.

http://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG1777

Καλά ρε άσχετοι, τραγούδια είναι αυτά που βάζετε;

2012-02-11T18:05:00.000+02:00

Στο 2:20 έχει και κάτι άλλο.. πιο μεγάλο

Άσχετοι. Ατάλαντοι. Ανύπαρκτοι.

2012-02-11T06:24:00.001+02:00

Άπλα ρε μάγκες!

2012-02-11T04:30:00.000+02:00

Γύρος από δελφίνι παίζει?

2012-02-09T23:45:00.000+02:00

Αυτόπτης μάρτυρας στο Ουέστ Χαμ - Μίλγουολ

2012-02-09T19:23:00.000+02:00

Ένας Έλληνας φίλαθλος πήγε στο “πιο άγριο ντέρμπι της Ευρώπης” και μας διηγείται την εμπειρία.

Το Ουέστ Χαμ-Μίλγουολ έχει μακρά παράδοση μίσους ανάμεσα στους οπαδούς των δύο ομάδων, παράδοση για την οποία μπορείς να διαβάσεις αναλυτικά εδώ. Ας πούμε απλά ότι για το άσβεστο αυτό μίσος έχει γυριστεί ταινία, ενώ την τελευταία φορά που είχαν παίξει οι δύο ομάδες, το παιχνίδι δεν τελείωσε ποτέ. Αν ψάξεις "West Ham Millwall" στα Google Images θα σου βγουν αστυνομικοί, φράγματα και τραυματίες.

Φέτος οι δύο ομάδες εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση ώστε να αποφευχθούν τα επεισόδια, καθότι εκεί είναι Αγγλία και πράγματι υπάρχει μέριμνα κατά του χουλιγκανισμού. Ο πρόεδρος της Ουέστ Χαμ απέστειλε προσωπικό e-mail σε όλους τους κατόχους εισιτηρίων παρακινώντας τους να απολαύσουν τον αγώνα και να αποφύγουν τη βίαιη συμπεριφορά. “Ας κάνουμε αυτή την ημέρα μια αξέχαστη ημέρα για τους σωστούς λόγους,” κατέληγε το μήνυμα.
Ένας από τους παραλήπτες του μέιλ αυτού ήταν και ο @mpilloukos, Έλληνας που μένει στο Λονδίνο, υποστηρικτής των “σφυριών”. Μας περιγράφει το κλίμα εκείνου του Σαββάτου, τις ώρες πριν το ντέρμπι. (Ευχαριστούμε και για την παραχώρηση των φωτογραφιών του για τις ανάγκες αυτού του κειμένου.)

Το κλίμα πριν τον αγώνα

“Η αστυνομία του Λονδίνου ανακοίνωσε σκληρά μέτρα το πρωί του Σαββάτου, όπως παρουσία δυνάμεων σε όλους τους ανατολικούς σταθμούς του μετρό και το κλείσιμο των pub στην ευρύτερη περιοχή μέχρι τις 4 το μεσημέρι. Ο αγώνας είναι στις 12μιση το μεσημέρι, συνήθης τακτική για τέτοια ματς. Το SKY ανακοίνωσε ότι θα μεταδώσει τον αγώνα ζωντανά για να αποτρέψει το κόσμο να πάει γήπεδο, ενώ δεν έχει συμβόλαιο με κάποια από τις 2 ομάδες.”
“Την ημέρα του αγώνα δεν πωλούνται καν εισιτήρια, ασχέτως αν είναι sold out ή όχι το παιχνίδι.”
Βάσει όλων των παραπάνω, κανείς θα περίμενε πως οι απλοί φίλαθλοι θα ήταν τουλάχιστον διστακτικοί στο να πάνε στο παιχνίδι με οικογένεια ή φορώντας τα διακριτικά μιας εκ των δύο ομάδων. “Ξεκινάω από το σπίτι μου χωρίς κανένα διακριτικό της Ουέστ Χαμ. Μέγα λάθος. Χάνω την ευτυχία να είμαι μέρος του γηπεδικού κοινού εξαιτίας ενός φόβου που μου έχει δημιουργηθεί από την εποχή που πήγαινα σε ντέρμπι στην Ελλάδα.”
Στο μετρό μέσα υπάρχουν οι κλασικοί άγγλοι οπαδοί που θα περίμενες να συναντήσεις, αυτοί οι κάπως μονοκόμματοι κοκκινισμένοι τύποι με τις μπυροκοιλιές, αλλά υπάρχουν και πατεράδες με τα παιδιά τους. Παιδιά ντυμένα από πάνω μέχρι κάτω με τα χρώματα της ομάδας τους. Όταν μπήκαν μισή ντουζίνα οπαδοί της Μίλγουολ μερικές στάσεις πριν το γήπεδο, δεν ακούστηκε λέξη. Ούτε τσαμπουκάδες, ούτε τίποτα.

Έξω από το γήπεδο

“Με το που έφτασα με περίμεναν δεκάδες έφιπποι αστυνομικοί, οι οποίοι όμως σου χαμογελάνε και δεν σε κοιτάνε σαν να είσαι εγκληματίας. Η ευθεία από το μετρό στο γήπεδο είναι περίπου 500 μέτρα.” Ο δρόμος αυτός είναι η Green Street, ο δρόμος δηλαδή στον οποίον βασίστηκε η ταινία “Green Street Hooligans”.

Στο αριστερό πέταλο του γηπέδου βρίσκονται οι οπαδοί της Μίλγουολ, κλούβες και έφιπποι βρίσκονται μπροστά από την είσοδο, αποτρέποντας ακόμα και οπτική επαφή. Αυτό το σκηνικό μας είναι κάπως πιο γνώριμο.
Έξω, στην Green Street γίνεται χαμός από κόσμο. Λίγο πριν αρχίσει το παιχνίδι ακούς γέλια, τραγούδια, συνθήματα, φωνές, παρά το τσουχτερό κρύο που γράφει -5 βαθμούς. Δεν είναι όμως όλοι εκεί για τη χαρά της μπάλας.

“Αναγνωρίζεις 2 ομάδες ανθρώπων. Αυτούς που έχουν έρθει επειδή είναι αγνοί φίλαθλοι και υποστηρίζουν την Ουέστ Χαμ με πάθος ακόμα και τώρα στην Championship. Αυτοί είναι ντυμένοι με πολλά διακριτικά της ομάδας, βγάζουν φωτογραφίες με μασκότ, είναι άνθρωποι όλων των ηλικιών.” Δηλαδή παιδιά, οικογενειάρχες, γέροι, ζευγάρια, τα πάντα.
“Μην ξεχνάς πως σε απόσταση 50 μέτρων είναι οι της Μίλγουολ και δεν έχει ανοίξει ρουθούνι,” τονίζει.
Όσο για την άλλη ομάδα ανθρώπων που βρίσκονται έξω από το γήπεδο; Αυτό ίσως κάτι σου θυμίσει. “Είναι οι σκατόφατσες. Burberry καπελάκι, άσπρα sneakers, μπλουτζήν και κοντό μαλλί. Δεν κάνουν κάτι παράνομο αλλά καταλαβαίνεις πως είτε πριν 5 λεπτά κάναν μπάφο, είτε έχουν ήδη δώσει ραντεβού μετά το ματς για να σκοτωθούν. Ας πούμε ότι ενδιαφέρονται λιγότερο για τον αγώνα αυτό καθαυτό.” Ας πούμε.

Boleyn Ground

Μπαίνοντας στη θύρα στέκεις θαυμάζοντας το πανέμορφο Boleyn Ground. Από τους τοίχους σε κοιτάζουν μεγάλες μορφές της ιστορίας της ομάδας, από τον φοβερό Ιταλό Paolo DiCanio μέχρι τον μέγιστο Bobby Moore, του οποίου το όνομα έχει δοθεί στο ένα πέταλο. Δυο χιλιάδες μαυροφορεμένοι οπαδοί της Μίλγουολ στέκονται απέναντι, ένα διάζωμα δίπλα από εκείνους της Ουέστ Χαμ.
“Τους χωρίζουν 50 μέτρα αλλά δεν φεύγει ούτε ένα μπουκάλι. Φεύγουν βέβαια πολλές βρισιές και χειρονομίες.” Καθώς το γήπεδο γεμίζει η ατμόσφαιρα γίνεται πιο εκρηκτική, ενώ η τρομερή ακουστική αυτού του γηπέδου παίζει το ρόλο της. “Έχω βρεθεί σε πολλά γήπεδα σ’όλο τον κόσμο αλλά η φωνή που έβγαζαν οι 2 χιλιάδες οπαδοί της Μίλγουολ ήταν κάτι το αδιανόητο.”
Φυσικά γνωρίζεις τι μπορεί αποτελέσει αφορμή για ξέσπασμα σε μια τέτοια ατμόσφαιρα: Μια διαιτητική απόφαση! Σωστή ή λάθος δεν έχει σημασία φυσικά. Στο 8’ η Ουέστ Χαμ μένει με 10 παίχτες με απευθείας κόκκινη και ανάβουν τα αίματα. “Φεύγουν τα πρώτα μπουκάλια. Το γήπεδο βράζει. Όλοι οι πιτσιρικάδες δίπλα μου ρίχνουν χριστοπαναγίες με τις ευλογίες των γονιών τους.”
“Την ίδια ώρα, από το πλάι του γηπέδου, εκεί που ενώνεται το πέταλο με τη κεντρική θύρα, βλέπουμε τουλάχιστον 1000 της Μίλγουολ που έχουν κάνει ντου χωρίς εισιτήριο να περιφέρονται έξω από το γήπεδο και να παίζουν ξύλο με τους αστυνομικούς.”
Το τέλος του ημιχρόνου παρ’όλαυτά έρχεται χωρίς παρατράγουδα.
Ουέστ Χαμ 1, Μίλγουολ 0, Τραυματισμοί 0.

“Ούτε μία φωτοβολίδα”

Στο δεύτερο ημίχρονο πέφτει άκρα του τάφου σιωπή στην ισοφάριση της Μίλγουολ και ακούγονται μόνο τα τραγούδια των 2 χιλιάδων της Μίλγουολ, όμως το έλα να δεις γίνεται στο 68’, όταν η Ουέστ Χαμ των 10 παιχτών παίρνει ξανά το προβάδισμα. Το παιχνίδι έχει αγωνιώδες φίνις, με τη Μίλγουολ να πιέζει και τη Ουέστ Χαμ να κρατάει.
Με το που τελειώνει το ματς γίνεται χαμός. Αλλά με την καλή έννοια: “Όλοι τραγουδάνε ένα σύνθημα. “We have only got 10 men”. Σε 10 λεπτά το γήπεδο έχει αδειάσει. Τα ελάχιστα πανό έχουν μαζευτεί και όλοι πάνε στο μετρό. Δεν έχει πέσει ούτε μία φωτοβολίδα. Καμία φασαρία, τίποτα. Απλά τελείωσε ένα ματς.”

Η οδύσσεια όμως δεν τελειώνει εκεί: Στο μετρό έχει στηθεί μπλόκο από τους αστυνομικούς, με αποτέλεσμα μες στο τσουχτερό κρύο να περιμένουν όλοι οι οπαδοί της Ουέστ Χαμ για μια ώρα σε μια ουρά μάκρους χιλιομέτρου. Γιατί αυτό; Ώστε να περάσουν οι 2 χιλιάδες οπαδοί της Μίλγουολ πρώτα, προκειμένου να φτάσουν στα λεωφορεία τους και να αποχωρήσουν με ασφάλεια.
“Ρώτησα έναν αστυνομικό γιατί πρέπει να περιμένουμε εμείς κι όχι αυτοί. Γελώντας μου είπε «είστε οικοδεσπότες, οπότε οι φιλοξενούμενοι πρέπει να έχουν τη καλύτερη αντιμετώπιση». Δεν το έλεγε για αστείο. Ήταν αλήθεια.”
Τελικά, ούτε γάτα ούτε ζημιά. “Μέχρι να φτάσω στο σπίτι μου στην άλλη άκρη του Λονδίνου κοιτούσα πίσω από τη πλάτη μου μήπως με είχε ακολουθήσει κανείς για ξύλο, κάτι πολύ σύνηθες σ’αυτούς τους αγώνες.”
Κανείς δεν τον είχε ακολουθήσει. Δεν συνέβη τίποτα. Ούτε ένα παρατράγουδο. Ούτε ένα επεισόδιο.
“Ένα από τα 5 πιο βίαια ματς στον κόσμο είχε κερδηθεί από τις αρχές,” καταλήγει. “Έχω πάει σε ματς ΑΕΛ-Βόλος και έχω φοβηθεί πιο πολύ.”

http://www.oneman.gr/keimena/men_s_only/mpales/aytopths-martyras-sto-oyest-xam-milgoyol.1610625.html

Διάσημες προσωπικότητες που έγιναν...lego

2012-02-09T18:21:00.001+02:00

http://www.cosmo.gr/Lifestyle/diashmes-proswpikothtes-pragmatikes-h-fantastikes-poy-eginan-lego.1610056.html

Ρίαλι?

2012-02-09T00:10:00.000+02:00

Back to Back Ρένος Χαραλαμπίδης! Διάλογος Χray-Steve!

2012-02-08T21:50:00.000+02:00

Αριστούργημα!

2012-02-08T21:45:00.001+02:00

Η κυρία Καρδινάλε και ο Μοχάμεντ Ρατζάι

2012-02-08T18:20:00.001+02:00

Καλάβρυτα και πέριξ!

2012-02-08T15:26:00.001+02:00

Παιχνίδια στα χιόνια και γνωριμία με την υπέροχη φύση του Χελμού και του Βουραϊκού!

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΑΣΣΑΛΟΥ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΖΑΒΟΣ

«Για σήμερα η ημέρα φαίνεται να ξεκινάει με νεφώσεις. Στη συνέχεια, κάποιες νιφάδες ίσως κάνουν την εμφάνισή τους στο βουνό. Σε λειτουργία θα είναι οι αναβατήρες Ερμής, Αχιλλέας, Δάφνη και Θέτις. Aρτεμις και Στύγα σε αναστολή λόγω ισχυρών ανέμων. Τουλάχιστον 10 εκατοστά φρέσκο χιόνι στο Χελμό. Η ποιότητα του χιονιού είναι άριστη!»
Η παραπάνω ανακοίνωση έγινε από το χιονοδρομικό κέντρο Καλαβρύτων (www.kalavrita-ski.gr), το οποίο εκδίδει καθημερινά δελτία καιρού, προκειμένου να ενημερώσει τους επίδοξους επισκέπτες του και φίλους των χειμερινών σπορ για τις συνθήκες που θα συναντήσουν εάν ανηφορίσουν προς το Χελμό. Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα οργανωμένα χιονοδρομικά κέντρα της χώρας, το οποίο βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του Χελμού (από τον Ξερόκαμπο ώς τη Νεραϊδόραχη) και διαθέτει 12 πίστες για όλα τα επίπεδα. Πρωτολειτούργησε το 1988 και, δίχως άλλο, συνετέλεσε στη μεγάλη τουριστική ανάπτυξη που γνώρισαν τα Καλάβρυτα τις τελευταίες δεκαετίες.

Σε απόσταση 14 χιλιομέτρων από το χιονοδρομικό κέντρο, τα Καλάβρυτα είναι χτισμένα στα 756 μ., σε ένα τεράστιο ξέφωτο, που το «αγκαλιάζει» το ελατοδάσος της Ανεξαρτησίας ή Αισθητικό Δάσος Καλαβρύτων. Με πολύ καλή τουριστική υποδομή τόσο μέσα στο χωριό όσο και στα πέριξ αυτού, υποδέχονται τον επισκέπτη σε ένα ταξίδι πλούσιο σε φύση, αλλά και... ιστορία.

Τα Καλάβρυτα, άλλωστε, είναι χτισμένα στη θέση της αρχαίας αρκαδικής πόλης Κύναιθας ή Κυναίθης, ενώ το σύγχρονο όνομά τους φαίνεται πως το απέκτησαν την εποχή της Φραγκοκρατίας, τον 13ο αιώνα μ.Χ. Σύμφωνα με την παράδοση, στο μοναστήρι της Αγίας Λαύρας των Καλαβρύτων κηρύχτηκε η Επανάσταση του 1821 από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και άλλους οπλαρχηγούς της Πελοποννήσου. Επίσης, στα Καλάβρυτα εκδηλώθηκαν πολεμικές επιχειρήσεις κατά των Τούρκων, ήδη από την 21η Μαρτίου του 1821.
Αυτό όμως είναι μόλις το πρώτο μέρος της σημαντικής ιστορίας του τόπου. Γιατί στα Καλάβρυτα έμελλε αργότερα να διεξαχθεί μια από τις μεγαλύτερες θηριωδίες της περιόδου της Κατοχής, όταν στις 13 Δεκεμβρίου 1943 ο γερμανικός στρατός εκτέλεσε σχεδόν όλο τον αντρικό πληθυσμό του χωριού και στη συνέχεια το έκαψε. Συνολικά, εκείνη τη μέρα μόνο, εκτελέστηκαν 499 άτομα και διέφυγαν μόλις 12. Σήμερα, στον «τόπο της εκτέλεσης», τον οποίο θα συναντήσετε βγαίνοντας από την πόλη και οδηγώντας προς το βουνό, θα δείτε τον μεγάλο Λευκό Σταυρό και την Πετρωμένη Καλαβρυτινή Μάνα, αιώνια σύμβολα εκείνου του μαρτυρίου.
Οι Καλαβρυτινοί, πάντως, δεν έπαψαν ποτέ να αγωνίζονται. Κάπως έτσι, στα χρόνια που ακολούθησαν, το χωριό ανέκαμψε, ενώ σήμερα μιλάμε πια για έναν χειμερινό κατά βάση προορισμό με μεγάλη -όπως προαναφέραμε- τουριστική ανάπτυξη.
Σ' ετούτο το χωριό της ορεινής Αχαΐας, λοιπόν, θα έρθετε για μια γνωριμία με τη μαρτυρική ιστορία του τόπου, η οποία καταγράφεται στο Δημοτικό Μουσείο του Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος, που στεγάζεται στο ιστορικό κτίριο του Δημοτικού Σχολείου. Θα έρθετε επίσης για να χαλαρώσετε βολτάροντας στον μεγάλο πεζόδρομο, που διασχίζει την καρδιά των Καλαβρύτων, να πιείτε ένα ρόφημα στα περιποιημένα καφέ ή να γευτείτε νόστιμα ψητά από ντόπια κρέατα και τοπικές συνταγές στις ταβέρνες του χωριού. Θα έρθετε βέβαια και για να γνωρίσετε την υπέροχη φύση της ευρύτερης περιοχής του Χελμού και του Βουραϊκού, μετατρέποντας τα Καλάβρυτα σε ιδανικό ορμητήριο.
ΟΤΑΝ ΤΟ ΤΡΕΝΑΚΙ ΕΒΓΑΛΕ... ΔΟΝΤΙΑ

Γιατί δεν είναι μόνο το χιονοδρομικό που προσελκύει κόσμο στην περιοχή. Είναι και το φαράγγι του Βουραϊκού ποταμού, που θα γνωρίσετε (και θα απολαύσετε) αν ακολουθήσετε την υπέροχη διαδρομή του Οδοντωτού, ο οποίος ξεκινάει από το Διακοπτό και φτάνει μέχρι τα Καλάβρυτα και τούμπαλιν. Για την ιστορία, το τρενάκι πρωτολειτούργησε το 1896, επί Χαριλάου Τρικούπη, ενώ πριν από λίγα χρόνια ανεστάλη για κάποιο διάστημα η λειτουργία του, λόγω της μεγάλης πυρκαγιάς που είχε εκδηλωθεί στην περιοχή του Διακοπτού και κατέστρεψε τη γραμμή. Η τελευταία αποκαταστάθηκε και πλέον ο Οδοντωτός λειτουργεί και πάλι κανονικά. Η απόσταση Διακοπτό - Καλάβρυτα είναι 22,4 χιλιόμετρα και το τρενάκι τη διανύει σε μία ώρα. Η ταχύτητά του κυμαίνεται μεταξύ 30 και 40 χιλιομέτρων την ώρα στην απλή γραμμή και στα 6 - 15 χιλιόμετρα την ώρα όταν χρησιμοποιεί το μηχανισμό οδοντωτού άξονα, που έχει τοποθετηθεί ανάμεσα στις σιδηροτροχιές και ο οποίος υποβοηθά το συρμό στα σημεία της γραμμής που έχουν μεγάλη κλίση.
Πρόκειται για μια ιδιαίτερη διαδρομή, που δεν πρέπει να χάσετε, καθώς, αφήνοντας πίσω το Διακοπτό (αν υποθέσουμε ότι θα επιβιβαστείτε εκεί), το τρενάκι παίρνει ύψος, «βγάζει δόντια» και χαρίζει στους επιβάτες του εικόνες συναρπαστικές: τεράστια απόκρημνα βράχια, τρεχούμενα νερά, πλούσια βλάστηση από πλατάνια, έλατα και πικροδάφνες. Και όλα αυτά περνώντας μέσα από διαδοχικές σήραγγες και πανύψηλες στενές γέφυρες.
Μια στάση που αξίζει να κάνετε είναι λίγο πριν από τα Καλάβρυτα, στην Κάτω Ζαχλωρού (στάση Μέγα Σπήλαιο). Εδώ ολοκληρώνεται (ή αρχίζει) και το «καλό κομμάτι» της διαδρομής του φαραγγιού και του... Οδοντωτού. Αλλά και από αυτό το παραμυθένιο, βουτηγμένο στη βλάστηση χωριό, ξεκινούν τη διαδρομή τους οι περισσότεροι πεζοπόροι, Ελληνες και ξένοι, που καταφτάνουν στην περιοχή. Η κατάβαση του Βουραϊκού γίνεται από το σηματοδοτημένο μονοπάτι Ε4 και παράλληλα ή πάνω στις γραμμές του τρένου, γι' αυτό και θέλει προσοχή τόσο όσον αφορά τον καιρό όσο και τις ώρες που περνάει το τρένο. Συνήθως, οι ερασιτέχνες πεζοπόροι ξεκινούν από τη Ζαχλωρού και περπατάνε όσο αντέξουν. Οι πιο έμπειροι, πάλι, αλλά και όλοι όσοι έρχονται με αποκλειστικό σκοπό την κατάβαση του φαραγγιού, πραγματοποιούν πεζή είτε τη διαδρομή Καλάβρυτα - Διακοπτό σε 5 - 6 ώρες είτε τη διαδρομή Ζαχλωρού - Διακοπτό, η οποία διαρκεί μία ώρα λιγότερο. Ο Ορειβατικός Σύλλογος Καλαβρύτων, επίσης, διοργανώνει κάθε χρόνο πανελλήνιο πέρασμα του φαραγγιού, που πραγματοποιείται το προτελευταίο Σαββατοκύριακο του Μαΐου, με τη συμμετοχή εκατοντάδων πεζοπόρων από όλη την Ελλάδα.
ΣΠΗΛΑΙΟ ΛΙΜΝΩΝ KAI ΠΛΑΝΗΤΕΡΟ
Η περιοχή των Καλαβρύτων, όμως, δεν προσφέρεται μόνο για περπάτημα. Ακολουθώντας αντίθετη κατεύθυνση από τα Καλάβρυτα προς το Νότο, αξίζει οπωσδήποτε να επισκεφτείτε το Σπήλαιο Λιμνών: ένα σπάνιο δημιούργημα της φύσης με 13 καταγεγραμμένες κλιμακωτές λίμνες, λαβυρινθώδεις διαδρόμους, στοές, σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Πρόκειται για μια παλαιά κοίτη υπόγειου ποταμού με εξερευνημένο μήκος 1.980 μ., εκ των οποίων έχουν αξιοποιηθεί τα 500 μ. Η διάβαση του κοινού πάνω από τις τρεις λίμνες γίνεται από υπερυψωμένες τεχνητές γέφυρες και η ξενάγηση διαρκεί περίπου μισή ώρα. Η θερμοκρασία στο εσωτερικό του σπηλαίου παραμένει στους 14 - 16o C όλες τις εποχές του χρόνου, η υγρασία αγγίζει συχνά το 100% και οι μόνοι οργανισμοί που αντέχουν να μένουν μόνιμα εδώ είναι οι νυχτερίδες. Θα τις δείτε μόλις εισέλθετε στο χώρο του σπηλαίου, αλλά δεν πρόκειται να σας πειράξουν, γιατί πετούν πολύ ψηλά.
Βγαίνοντας από το σπήλαιο, ο δρόμος συνεχίζει προς τις Πηγές του Αροάνιου ποταμού ή Πλανητέρο. Πλησιάζοντας, η αλλαγή στο τοπίο ακόμη και το χειμώνα, οπότε το πράσινο υποχωρεί, είναι φανερή. Τρεχούμενα νερά και αμέτρητα πανύψηλα πλατάνια σχηματίζουν ένα εντυπωσιακό δάσος. Από εδώ πηγάζει ο Αροάνιος ποταμός, στις κοίτες του οποίου υπάρχουν εκτροφεία πέστροφας και, φυσικά, οι απαραίτητες ταβέρνες, που σερβίρουν νοστιμότατες... πέστροφες.
ΖΑΡΟΥΧΛΑ - ΛΙΜΝΗ ΤΣΙΒΛΟΥ

Μία ακόμη εκδρομή από τα Καλάβρυτα, τώρα που φτιάχτηκε ο δρόμος, είναι προς τα χωριά της Ακράτας. Περιστέρα, Σόλο, Μεσορούγι, Ζαρούχλα, Αγία Βαρβάρα, Χαλκιάνικα, Αγρίδι, Τσιβλός είναι μερικά μόνο από τα χωριά που απλώνονται στις παρυφές του Χελμού με θέα προς τον καταρράκτη της Στύγας και ανάμεσα σε πεύκα, πλατάνια, καστανιές, κυπαρίσσια και έλατα. Από το Σόλο, ο φιδίσιος χωματόδρομος που μπαίνει στο δάσος οδηγεί από τη μια στη «βρύση της Γκόλφως», της δραματικής ηρωίδας του Σπύρου Περεσιάδη, και από την άλλη στα «Υδατα της Στυγός». Πιο πέρα βρίσκεται η Ζαρούχλα: το πιο ανεπτυγμένο τουριστικά χωριό της περιοχής και ταυτόχρονα το τελευταίο του νομού Αχαΐας, ενώ το έτερο σημείο της περιοχής που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτείτε είναι η λίμνη Τσιβλού. Την τελευταία, που δημιουργήθηκε το 1912 από μια κατολίσθηση που έφραξε την κοίτη του ποταμού Κράθη, θα τη συναντήσετε στο δρόμο προς Ακράτα. Πολλοί είναι αυτοί που επιλέγουν τις όχθες της για περίπατο, ακόμη και κολύμπι, το καλοκαίρι. Το χειμώνα, πάλι, η κίνηση -αν δεν πάτε Σαββατοκύριακο- είναι περιορισμένη και η ησυχία του μέρους συγκλονιστική.
ΣΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΟΝΕΣ
Από τα ωραία Καλάβρυτα, τέλος, αξίζει να επισκεφτείτε:
Την Ιερά Μονή Αγίας Λαύρας (4,5 χλμ. από τα Καλάβρυτα), όπου φυλάσσονται τα άμφια και η ποιμενική ράβδος του Παλαιών Πατρών Γερμανού και διάτρητο από σφαίρες το λάβαρο της Επανάστασης.
Την ιστορική μονή του Μεγάλου Σπηλαίου (10 χλμ. από τα Καλάβρυτα). Σύμφωνα με την παράδοση, το μοναστήρι ιδρύθηκε το 362 μ.Χ. από τους μοναχούς Συμεών και Θεόδωρο μέσα στο σπήλαιο όπου βρέθηκε η εικόνα της Παναγιάς.
Τον ιερό ναό της Παναγίας της Πλατανιώτισσας (30 χλμ. από τα Καλάβρυτα), το μικρό αυτό εκκλησάκι στο εσωτερικό ενός πλατάνου με το αποτύπωμα της Παναγίας Βρεφοκρατούσας.
Πεζοπορία στα «Υδατα Στυγός»
Τα «Υδατα Στυγός» είναι το ωραιότερο αλλά και δυσκολότερο για τον πεζοπόρο μνημείο της φύσης στην περιοχή. Γι' αυτό και συνιστάται να γίνεται μόνο όταν ο καιρός είναι πολύ καλός, δηλαδή καλοκαίρι και... ει δυνατόν παρέα με εξειδικευμένο οδηγό βουνού. Εκεί, σύμφωνα με τη μυθολογία, ορκίζονταν όλοι οι θεοί, ενώ στο ίδιο σημείο λέγεται επίσης πως βαφτίστηκε ο Αχιλλέας και έγινε αθάνατος.

ΠΩΣ ΠΑΜΕ
Με το αυτοκίνητό μας (Αθήνα - Καλάβρυτα: 191 χλμ.) ή με ΚΤΕΛ (Τ/26920-22.224), το οποίο κοστίζει 31,50 ευρώ το άτομο μετ' επιστροφής ή με τρένο (με προαστιακό ώς το Κιάτο, για να συνεχίσουμε με απλό τρένο ώς το Διακοπτό, όπου θα πάρουμε τον Οδοντωτό - ΟΣΕ, Τ/1110, Σταθμός Διακοπτού, Τ/26910-43.206).
ΔΙΑΜΟΝΗ
Χελμός (πλατεία Ελευθερίας 1, Καλάβρυτα, T/26920-29.222). Το ιστορικό ξενοδοχείο των Καλαβρύτων λειτουργεί υπό νέα διεύθυνση, εξακολουθώντας να προσφέρει υπηρεσίες 4 αστέρων. Από 80 ευρώ το δίκλινο με πρωινό.
Chalet Azanias (2ο χλμ. χλμ. μεταξύ Καλαβρύτων και χιονοδρομικόύ, Τ/26920-29.100, www.azanias.gr). Επτά αυτόνομα, κομψά και πλήρως εξοπλισμένα διαμερίσματα δύο επιπέδων, που μπορούν να φιλοξενήσουν από 2 μέχρι 4 άτομα. 80 - 85 ευρώ το διαμέρισμα για 2 άτομα με πρωινό τις καθημερινές και135 ευρώ το Σαββατοκύριακο.
Georgios V Chalet (5ο χλμ. μεταξύ Καλαβρύτων και χιονοδρομικόύ, T/26920-24.600, www.georgiosv.gr). Παραδοσιακά πέτρινα κτίσματα σε μοναδική τοποθεσία. Από 69 ευρώ το δίκλινο με τζάκι και από 99 ευρώ η σουίτα με τζάκι, και τα δύο χωρίς πρωινό.
Montage Suites Hotel (26ο χλμ. Διακοπτού - Καλαβρύτων, στο ύψος της Ζαχλωρούς, T/26920-24.700, www.montagesuiteshotel.com). Δώδεκα ευρύχωρες κατοικίες με κινηματογραφική ατμόσφαιρα δίπλα στον Βουραϊκό ποταμό. Ολοι οι χώροι έχουν διακοσμητικές λεπτομέρειες από ταινίες και ο ιδιοκτήτης είναι πρόθυμος να... σκηνοθετήσει την καλύτερη διαμονή για εσάς. Από 80 ευρώ το στούντιο, 160 η σουίτα με πρωινό και πολλά ξύλα για το τζάκι. Τις καθημερινές, στις δύο διανυκτερεύσεις κερδίζετε μία τρίτη δώρο.
Αρχοντικό Ζαφειροπούλου (Τ/26920-24.500, 6937-093.440, 6986-389.577, www.archontiko.gr). Οκτώ μεζονέτες, πέντε δωμάτια και μία σουίτα, σε γήινες αποχρώσεις και με υπέροχη θέα στην πόλη των Καλαβρύτων. Από 80 ευρώ το δίκλινο δωμάτιο, 100 ευρώ η μεζονέτα και 130 ευρώ η σουίτα, όλα με πρωινό.
Για κρατήσεις που αφορούν τη διαμονή σας επισκεφθείτε τo:
www.booking.com
ΦΑΓΗΤΟ
Τόσο στον Βαρβιτσιώτη (Τ/26920-22.049) όσο και στον Χαραλαμπά (Τ/26920-23.014) στα Καλάβρυτα θα γευτείτε εξαιρετικά ψητά από ντόπια κρέατα, ενώ στο Ρομάντζο στη Ζαχλωρού (Τ/26920-22.758) θα έρθετε για παραδοσιακές γεύσεις της περιοχής.
ΓΙΑ ΣΚΙ
Το χιονοδρομικό κέντρο Καλαβρύτων για δεύτερη χρονιά ανακοινώνει τη δημιουργία του ταξιδιωτικού πακέτου all inclusive ski Kαλάβρυτα, σε συνεργασία με τους τοπικούς επιχειρηματίες. Το πακέτο διατίθεται on-line μέσα από το www.kalavrita-ski.gr και περιλαμβάνει το εισιτήριο του χιονοδρομικού, τη διαμονή και φαγητό σε επιλεγμένα ξενοδοχεία και εστιατόρια, καθώς και την ενοικίαση εξοπλισμού σκι σε προνομιακές τιμές.

http://trans.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_taxgreece_1_07/02/2012_426511

Kι άλλοι συγκεκριμένοι λόγοι!

2012-02-07T19:23:00.000+02:00

Το blog έχει χάσει τη δυναμική του γιατί προδώσαμε τα ιδανικά μας και απογοητεύσαμε τον κόσμο που μας παρακολουθούσε για πολύ συγκεκριμένους λόγους...

2012-02-07T19:02:00.000+02:00

Οι συγκεκριμένοι λόγοι:

Παιχταράς!

2012-02-07T18:10:00.002+02:00

Ken Robinson - Changing Education Paradigms (RSA animate)

2012-02-07T17:37:00.000+02:00

Η εξαιρετική τοποθέτηση του Ken Robinson για τον επαναπροσδιορισμό της εκπαίδευσης σε animation. Το βιβλίο του, φημολογείται πως φλερτάρει με την φλυαρία.

Σχιζοφρένεια…

2012-02-07T17:24:00.000+02:00

Ποτέ δεν σου λένε πόσο τρελός είσαι.

Απλώς ότι τα ‘χεις χάσει,

πως είσαι εκτός πραγματικότητας… εκτός εαυτού.

Οπότε λίγο παραπάνω, λίγο παρακάτω…

τι νόημα έχει να ξέρεις πόσα εκατοστά έχεις ξεφύγει…

το μόνο για το οποίο είμαι σίγουρος πλέον…

είναι ότι εδώ που βρίσκομαι δεν με απασχολεί πια….

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω το νονό μου!

2012-02-07T14:29:00.000+02:00

To λες και δικάβαλο.

2012-02-07T11:19:00.000+02:00

Μια μεγάλη παραίσθηση

2012-02-06T20:21:00.000+02:00

Ο OakOak είναι γάλλος street artist. Μεταμορφώνει ότι βρίσκει στο διάβα του: πινακίδες, μεταλλικά καλύμματα, πεταμένες συσκευές, σκάλες, σημάδια της φθοράς σε τοίχους και δρόμους σε μικρές ιστορίες με ήρωες από τα κόμικ και τα βίντεογκέιμ, προκειμένου να διασκεδάσει τους τυχαίους περαστικούς. Οι δημόσιοι χώροι και οι ατέλειές τους γίνονται μια μεγάλη παιδική χαρά ενώ η διαδικασία της έμπνευσης περιλαμβάνει ατελείωτες βόλτες στους δρόμους των πόλεων που πρόκειται να ζωγραφίσει. Κυκλοφορεί επίσης το βιβλίο με έργα του από τις εκδόσεις Edition Populaire, ενώ σύγχρονη δουλειά του ανεβάζει στο blog του.

http://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG1761

Γαμώ τα κοινωνικά σας παντοπωλεία

2012-02-06T17:27:00.002+02:00

Γράφουν στο φακό, τα προγούλια

και οι κοιλιές των επισκόπων.

Τα χείλη που κατρακυλούν σε κοφτερές φράσεις.

Κάτι ξέσφιγγες αργοσάλευτες γλύκες

που επαληθεύουν τον Ηράκλειτο.

Όλο αποφθέγματα για την κρίση και τα ζώδια.

Εδώ το μουνί καίγεται κι ο κόσμος χτενίζεται.

Ρουφήχτρες του χάους με τις γενειάδες σας

ανάμεσα στα μπούτια κι εσύ αρχαίο παπαδαριό

ελεήστε τους μελλοθάνατους

που με τόση σοφία εποιήσατε

μ’ ένα πιάτο τραχανά λίγες φακές

μια φασουλάδα. Ω ιεροκήρυκες εσείς

με τη βροντερή σας φωνή, υπενθυμίστε

πως η σάρκα είναι πονηρή στα σκοτάδια.

Πως πρέπει να αποφεύγουνε οι άνθρωποι

σκαιώς την αμαρτία

και τ’ αγαθά να μην επιβουλεύονται των άλλων.

Ω άποροι άστεγοι νεκροζώντανοι ματωμένοι

με τις μύξες σας και τα συνάχια σας

να καλπάζουν. Παγωμένοι κάτω απ’ τις γέφυρες

πεταμένοι στα ποτάμια και τις θάλασσες

θαμμένοι σε ράχες λαγκαδιές και όρη

που ρουφήξατε δάκρυ, δώσατε όρκους

και φιλιά, που πιάσατε τελευταίο σφυγμό παιδιού

την ώρα που ’πεφτε το πρώτο χιόνι

σαν αλεύρι απ’ τον τρύπιο σάκο του ψωμά. Ως και

ο Ιησούς θα κατέβει απ’ το βάθρο του ουρλιάζοντας.

Γαμώ τα κοινωνικά σας παντοπωλεία

και τις ιερές σας μητροπόλεις.

Γαμώ τα συσσίτια και τις αγαθοεργίες σας.

Γαμώ το Χριστό σας.

Η ΓΚΑΛΕΡΙ

ΤΟ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

Όταν ο τραπεζίτης δεν θα μπορεί να αγοράζει
τη συνείδηση του λαού
τότε θα φορέσει τις στρατιωτικές του μπότες.

*****

http://dromos.wordpress.com/

Hidden Symbolism

2012-02-05T13:42:00.001+02:00

Τι πιο sexy από την σοκολάτα ;

2012-02-05T11:08:00.002+02:00

Κορίτσι του Bond, βραβευμένη με Χρυσό Βατόμουρο Catwoman και ταυτόχρονα η πρώτη Αφροαμερικανίδα που κέρδισε Όσκαρ (και μάλιστα κάνοντας σεξ με ένα ρατσιστή). Κρίμα που, κατά τα άλλα, είναι τόσο τραγικά άτυχη. Ειδικά στους άντρες.

Δεν είναι ότι πριν το 2001 η Halle Berry μας ήταν εντελώς άγνωστη. Την θυμόμαστε ως πρεζόνι στο Jungle Fever του Spike Lee (το ντεμπούτο της) ή στο πλευρό του Warren Beatty στο Bulworth (και προσπαθούμε να την ξεχάσουμε ως Sharon Stone, την σέξι γραμματέα του Fred Flintstone).
Απλά εκείνη ήταν η χρονιά που αποφασίσαμε και οι δυο, εμείς και εκείνη, ότι είναι καιρός να αρχίσει να μας δίνει αυτό που χρειαζόμαστε από εκείνη.

Όπως ακριβώς έκανε όταν φόρεσε το πορτοκαλί μπικίνι της και βγήκε από την θάλασσα ως σοκολατί Αφροδίτη στο Die Another Day το 2002. O ορισμός του σέξι Bond girl και ο τελευταίος της καλός ρόλος (με την εξαίρεση ίσως του Things we lost in the Fire).
Η αλήθεια είναι ότι η υποκριτική της δεινότητα δεν είναι ο λόγος που μπαίνει πανηγυρικά στο Hall of Femme. Ούτε αποκλειστικά η σοκολατί ομορφιά της, η ίδια που αποτέλεσε ανέκαθεν το διαβατήριο για την κόρη της λευκής νοσοκόμας ψυχιατρείου από το Cleveland και μετέπειτα Α αναπληρωματικής Miss USA και 6ης Miss World.
Αλλά η μαγκιά της.

Αυτή που την βοήθησε να ξεπεράσει τις τραυματικές πρώτες της σχέσεις, στα πλαίσια των οποίων έμεινε –λόγω ξυλοδαρμού- κουφή κατά το 80% από το ένα αυτί. Η την ξεφτίλα του να βγαίνει ο άντρας σου να δηλώνει ότι είναι σεξομανής την εποχή που μεσουρανείς.
Ακόμη και την πίκρα του να ξέρεις ότι ο ετοιμοθάνατος πατέρας σου –απών από την ζωή σου από όταν ήσουν τεσσάρων- δέχτηκε να πει τα χειρότερα για σένα με αντάλλαγμα ένα πάκο τσιγάρα και μερικές μπύρες.

Η Halle Berry παρέμεινε, μέσα στο διαρκές μπάχαλο που ήταν και είναι η προσωπική της ζωής, αυτοκρατορική. Και γενναιόδωρη.
Όπως κατά την διάρκεια του ευχαριστήριου λόγου της στα Όσκαρ, όταν είπε ‘ Αυτή η στιγμή είναι πολύ μεγαλύτερη από εμένα. Είναι αφιερωμένη σε όλους τις ανώνυμες έγχρωμες γυναίκες που έχουν πλέον μια ευκαιρία επειδή η πόρτα είναι ανοιχτή’.

Και ακόμη περισσότερο όταν έδωσε το παρόν στην τελετή απονομής των Χρυσών Βατόμουρων (η δεύτερη ηθοποιός που το έκανε ποτέ) για να παραλάβει το πανδίκαιο βραβείο της για το Catwoman (για το οποίο πληρώθηκε ωστόσο $12.500.000).
Κρατώντας στο ένα χέρι το Όσκαρ και στο άλλο το Χρυσό Βατόμουρο, δήλωσε με ειλικρίνεια ‘ Δεν πίστευα ποτέ στην ζωή μου ότι θα βρεθώ εδώ. Αλλά σας ευχαριστώ. Γιατί όταν ήμουν παιδί η μητέρα μου μου έλεγε ότι δεν μπορείς να μάθεις να χάνεις, τότε δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να μάθεις να νικάς’.

Τα τελευταία χρόνια η -43χρονη- Halle Berry, με το κασέ της ανέπαφο στα $10.000.000, προσπαθεί να γίνει και παραγωγός (Perfect Stranger). Ενώ είναι συνεχώς πρώτη σε λίστες γυναικείων περιοδικών για τις πιο όμορφες γυναίκες άνω των 40.
Αλλά και οι δυο, εμείς και εκείνη, ξέρουμε ότι τα πράγματα δεν θα είναι ποτέ πια ίδια μεταξύ μας.
Όπως εκείνο το μαγικό καλοκαίρι του 2001.

Halle Berry Sex scene από sxtime

http://www.oneman.gr/gynaikes/hall_of_femme/h-halle-berry-sto-hall-of-femme-giati-ti-pio-seksi-apo-thn-sokolata.1599241.html

$500.000. Αυτό ήταν το ποσό που χρειάστηκε να της δώσουν εξτρα οι παραγωγοί του Swordfish για να δείξει για πρώτη φορά το στήθος της (το οποίο πήγε και ενίσχυσε ειδικά για την περίπτωση). Το ίδιο στήθος που, μερικές μήνες μετά, γράπωνε με μανία ο Billy Bob Thorton για τις ανάγκες του Monster’s Ball. Η ταινία που χάρισε το 2001 σε εκείνη το πρώτο της Όσκαρ. Και σε εμάς μια από τις καλύτερες, πιο ρεαλιστικές σκηνές σεξ στην ιστορία του κινηματογράφου.

Ε ναι ρε παίχτη μου!

2012-02-05T02:49:00.002+02:00

Diggin'

2012-02-05T02:07:00.001+02:00

Αρέσκομαι στα μεγάλα μουσικά διαλείμματα - φίλε dude. Όμως σιχαίνομαι να γράφω για καλλιτέχνες - ειδικά κριτική. Εν αντιθέσει με ικανοποιεί να γράφω για φίλους – και τον εαυτό μου. Κι αυτό θα κάνω σήμερα – μετά μουσικής φυσικά - έστω και επιγραμματικά.

Πιθανώς να μου λείπουν οι τύψεις και οι δισταγμοί, και παρακαλώ να μου συγχωρεθεί η όποια (καλοπροαίρετη) ειρωνεία, την οποία υπηρετώ με τον πιο ευσυνείδητο τρόπο και μα τον Πιτιγκρίλι, δεν είναι επίκτητη, αλλά φυσική, όσο και o εγωισμός του Θεανθρώπου…

Είμαι ένα χρόνο στις κάλτσες – αναζητώντας την συγκίνηση - και δεν μπορώ να μην καταθέσω τις πρόσφατες σκέψεις μου γι’ αυτήν την ομάδα που μεγάλωσε με πιάνο και γαλλικά… όχι, όχι… λάθος χειρισμός της γλώσσας… με πιάνο κι ένα λεκτικό χωρίς ένα ρο, δίνοντας την εντύπωση πως η σωστή σκέψη αρκείται στα είκοσι τρία γράμματα…

Συνοδεύω τις «σκέψεις» με το «πρόσφατες» δίνοντας μάχη με το πεπρωμένο και όχι το «τελευταίες» που ίσως ταιριάζει καλύτερα, μιας κι όλη μας η ζωή είναι μια μονομαχία με το τυχαίο αγαπητοί μου και ως εκ τούτου, όλα είναι ρευστά και… αναπόφευκτα μπαίνουν στην ομίχλη των αναμνήσεων…

Λοιπόν… συνεχίζω με αυτόνομο σχολιασμό άνευ προκαταλήψεων…

Το xrisa-fi δείχνει να αισθάνθηκε πολύ νωρίς την ματαιότητα της συγγραφής κι ελπίζω να μη πνίγει τις σκέψεις της με στίχους όπως… μην ανάβεις το φως, τράβα απλώς τη κουρτίνα…

Ο dude… απλά έχει την προνομιακή ευτυχία, του… ήμουν, είμαι και θα είμαι σε εσωτερική αναζήτηση μακράς διάρκειας.

Ο Karl, φύση ευφυής, έχει κάθε δικαίωμα να δικαιολογεί τις αδυναμίες του, με την βεβαιότητα ότι κάθε μέγας έχει αδυναμίες, που σε αυτά τα προνομιούχα όντα, μεταφράζονται ως ιδιοτροπίες της μεγαλοφυΐας.

Ο Badstuber, μετά την βαθύτερη κατανόηση του έρωτα και τη γεύση του εύκολου χρήματος, απέρριψε το blogging και ασπάστηκε το ευ ζην.

Ο Sreve, έχει βρει τον δρόμο του και δεν υπάρχει λόγος να ψάχνει γι’ άλλον, πιο κοινωνικοπολιτικοντιζαινάτο, πιο ακατανόητο και ως εκ τούτων μη επιδεχόμενο αντιρρήσεων. Αυτό μόνο και τίποτα άλλο!

Ο Bob, πολεμά το αόρατο κακό στα βάθη της τριτοκοσμικής μας χώρας και καταστρώνει σχέδια ανατροπής… γενικότερα - γι’ αυτό δεν χωράει αμφιβολία.

Ο xray, με εγκατέλειψε κι ανταλλάσει απόψεις με μεγαλύτερους απ’ αυτόν, που οι περισσότεροι αν δεν έχουν πεθάνει, θα έπρεπε… χαρίζοντας στην λέξη ευθανασία την σημασία που της αξίζει…

Όσο για μένα… κάποτε ιππέας της ανωτερότητας κάλπαζα στους λειμώνες της αλαζονείας… πλέον πεζός και με ταπεινές πρακτικές κατευθύνσεις, κοινός χαμομηλοπότης… μελαγχολικός σαν σελίδα συνεργασίας νέων λογοτεχνών που θα παραμείνουν άγνωστοι όσο και ο εφευρέτης του τροχού…

… έλααα σοβαρέψουουουου, θα μας κράξουν πάλιιιι…

Όσο για μένα… μετά από τόσα χρόνια ακόμη δεν μπορώ να χωνέψω το πως και να καταλάβω το γιατί η μουσική και όχι το βιβλίο, είναι ο καλύτερος μου φίλος…

******

Ed Royal & Dj Enne - He/s A Champ

Bronx River Parkway - Mi Corazon

Funktomas - Sweet Baby

Anthony Joseph & The Spasm Band - She Is The Sea

Sono Rhizmo - I can't sleep

Mark Murphy - Why And How

Al Wilson - The Snake

Ο γύρος του κόσμου σε 5 λεπτά!!!

2012-02-04T16:37:00.001+02:00

Εξαιρετική η μουσική του William Lam (Places and Faces)

Προσεγγίζοντας την τέχνη (ό,τι κι αν είναι αυτό)

2012-02-04T16:27:00.001+02:00

κουλτουροπαπαρολογίες: η επιτηδευμένη σκέψη με κουράζει, με τσαντίζει, με μπερδεύει. μερικοί όμως ευτυχώς κρατούν καθαρή τη σκέψη τους. έτσι, για να περνά η ώρα και να νιώθουμε λιγότερο μόνοι.

μια ερώτηση: όλοι αυτοί οι εύγλωτοι και μορφωμένοι, τι μας προσφέρουν?

μια παρατήρηση: οι κριτικοί θα έπρεπε να γράφονται με ήττα. για να μην ξεχνούν τι βιώνουν καθημερινά.

μια συμβουλή (από έναν ζαλισμένο -μα δημιουργικό- βάτραχο): «Explore my pond at your own pace. You will probably only find fish-bones and empty bottles from yesterday’s feast. Forget about your glasses. Who is tipsy frog? why is he feeling tipsy and why is he a frog? i have no satisfying answers to these questions. Who’s asking, anyway?» (του tipsy frog)

ένα κείμενο (ανορθόγραφο εκ πεποιθήσεως): «Κάθε εξήγηση για το τί υποδεικνύουν αυτά τα έργα δεν θα ήταν παρά μια ερμηνεία. Σίγουρα μεταξύ τους η κάθε ερμηνεία θα είχαν κινά σημεία και θα γύριζαν γύρο από κάποιο γενικό πλαίσιο, όμως καμία από αυτές ακόμα κι αν τις έβαζα όλες μαζί δεν θα μπορούσαν να περιγράψουν αυτό που προσφέρουν αυτά τα έργα. Ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό, είναι γιατί ακριβός ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνούν αυτά τα έργα (όπως και τα περισσότερα ζωγραφικά έργα άλλωστε) είναι με την γλώσσα της εικόνας και όχι του λόγου. Όπως και με την μουσική, όσο κι αν μιλάς για μια συμφωνία του Μότσαρτ ποτέ δεν θα καταλάβεις αν δεν την ακούσης και όταν την ακούσεις τα λόγια για αυτήν θα είναι περιττά. Έτσι και στην ζωγραφική τα λόγια είναι περιττά. Τα χρησιμοποιούμε από συνήθεια, από κεκτημένη ταχύτητα, μιας και έχουμε μάθει όλα να τα ερμηνεύουμε με λόγια.

Έτσι κι εγώ από συνήθεια θα μπορούσα να πω για κάθε μου έργω και μια ιστορία, με το πως το συνέλαβα, πως δημιουργήθηκε, αλλά όλο αυτό δεν θα προσφέρει τίποτα στο ίδιο το έργο, ένα πράγμα θα κάνει μονάχα για να βοηθήσει όλη αυτή η φλυαρία, θα έχει αναγκάσει τον ακροατή όλη αυτήν την ώρα που του μιλάω να καθίσει μπροστά από το έργω και να το παρατηρήσει. Με ένα μεγάλο τίμημα όμως, να κατευθύνω τις αισθήσεις του σύμφωνα με αυτά που εγώ βλέπω, πράγμα που μπορεί να μην ισχύει για εκείνων καθόλου. Γιατί τελικά το μόνο που χρειάζεται ένα έργο είναι χρόνος. Το κάθε έργο θέλει τον χρόνο του για να σου αποκαλυφθεί.

Έτσι την μόνη πυξίδα που μπορώ να προσφέρω στον πρόθυμο θεατή που θα επιδιώξει να βουτήξει στην άβυσσο των εικόνων είναι αυτή της συμβουλής. Των συμβουλεύω να μην κάνει το λάθος να αναζητήσει εννοιολογικά στηρίγματα για να δώσει εξηγήσεις στο κάθε τι που βλέπει. Αυτή είναι μια διαδρομή που θα βγάλει στρεβλά αποτελέσματα. Αλλά να αφήσει ελεύθερες τις οπτικές του αισθήσεις να απορροφηθούν από την ίδια την εικόνα και τον παλμό της. Να ταξιδέψει και να βιώσει εμπειρικά αυτό που βλέπει. Τέλος αν επιθυμεί ας επιδιώξει να βάλει λόγια σε αυτό που βίωσε, θα διαπιστώσει κι ο ίδιος πως πάντα κάτι θα λείπει από αυτά.» (του ιάσονα βενετσανόπουλου)

και μια πρόταση: «Ότι μάθατε ποτέ για έναν πίνακα είναι πόσο σας αρέσει (και το πολύ πολύ γιατί, αν αυτό σας ενδιαφέρει). Αλλά κι αυτό δεν θα το μάθετε μάλλον ποτέ, παρεκτός κι αν γίνετε κουφός και ξεχάσετε τα γράμματα που ξέρατε. [...] Ότι ακολουθεί δεν είναι παρά μια λεκτική παραμόρφωση.[...] Να γράφουμε μια αντίληψη καθαρά οπτική, είναι σαν να γράφουμε μια πρόταση που στερείται νοήματος. Αυτό ακριβώς. Διότι κάθε φορά που θέλουμε να αναθέσουμε στις λέξεις μια πραγματική εργασία μεταφόρτωσης, κάθε φορά που θέλουμε να τις κάνουμε να εκφράσουν κάτι άλλο πέρα από λέξεις, παρατάσσονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να αλληλοαναιρούνται.» (του Σάμουελ Μπέκετ)

kuxumuxu

Kaaarl kai den eimai kala

2012-02-04T06:09:00.002+02:00

...

2012-02-04T03:15:00.000+02:00

"Hi, I've never posted here before, but for the first time in a while I feel stable enough to think about it.

I have a very intense fear of death. I don't fear that things in my life are dangerous or that I am in any way unsafe. I don't even fear that I may die soon. What I do fear is the inevitable death that we all will fall to. I'm not a religious person, and I don't believe in any sort of after life. All I know is that eventually the electrical signals in my brain will eventually cease to fire. Everything about death is crippling to my mentality.

The anxiety/panic attacks have been happening since I was very young. I get on average, 1 or 2 a day. They range from 5 to 30 minutes. During that time I'm in an extreme state of panic. My fight or flight response hits hard and I find myself jumping up from where I am violently and feeling the need to scream and run. As you can imagine, this makes extended social situations difficult.

I just want help, but the doctors I've talked to haven't helped much. They had me on an anti-anxiety medication about 2 years ago but it didn't do anything noticeable. I was also prescribed Prozac about 3 years ago but that did just as little. Any advice?"

Meanwhile in Australia

2012-02-03T18:51:00.000+02:00

http://tipotastasovara.blogspot.com/2012/02/meanwhile-in-australia.html

Στο μυαλό μιας γυναίκας

2012-02-03T18:38:00.001+02:00

Τι σκεφτόμαστε αν το σεξ είναι καλό

Θεέ μου, είναι τόσο καλό.

Άραγε να έχω ωραία γεύση;

Σ’ αρέσει αυτό; Να συνεχίσω; Μίλα, μούγκρισε, κάνε κάτι, θέλω τόσο πολύ να σε ευχαριστήσω.
Οι γείτονες θα μας κόψουν την καλημέρα.

Είμαι ερωτευμένη.

Μήπως κάνω πολλά και με περάσεις για τσούλα;

Μήπως κάνω λίγα και με περάσεις για ξενέρωτη;

Όλοι οι άλλοι ήταν άχρηστοι.

Ελπίζω να μη μου έχει ξεφύγει καμία τρίχα στο ξύρισμα.

Μη με λυπάσαι, κάνε μου ό,τι θες.

Αυτά όλα πως τα ξέρεις; Με πόσες έχεις πάει τελοσπάντων;

Δεν θέλω να τελειώσει ποτέ.

Συγνώμη, διαβάζεις τη σκέψη μου; Πως ήξερες ότι θέλω να μου το κάνεις αυτό;

Σ’ αγαπώ.

Τι σκεφτόμαστε αν το σεξ είναι κακό

Πάααλι αυτή τη στάση;

Η κοιλιά μου φαίνεται ΤΕΡΑΣΤΙΑ από εδώ.

Πως με είπες; Τώρα αυτό είναι κομπλιμέντο;

Τι μυρίζει έτσι;

Ας προσπαθήσω να σου δώσω λίγο ρυθμό, κρίμα είναι.

Καλά, δεν ακούς το cd που έχει κολλήσει;

Μα τι κουλή στάση είναι αυτή, έλεος, δεν είμαι η Κομανέτσι.

Σοβαρά τώρα, αυτή είναι η κοιλιά μου; Από αύριο μόνο νερό και μαρούλι.

Άου, ΑΟΥ, μου πατάς τα μαλλιά!

Πιο δεξιά. Πιο δεξιά. Πιο αριστερά. Εκεί. Πιο μαλακά. Λίιιγο πιο δυνατά. Λίγο πιο γρήγορα. Καλά, άστο.

Ωπ, μας κοιτάει ο σκύλος.

1, 2, 3, 4, 5…

Δεν έπρεπε να πιώ τόσο κρασί, ζαλίζομαι.

Μήπως έπρεπε να είχα πιεί παραπάνω;

Αυτό που κάνεις δεν βγάζει απολύτως κανένα νόημα.

Απαπα, χάλια νύχια, πως μου 'ρθε να τα βάψω μπεζ.

Σιγά ρε φιλαράκι, πως τα ζουλάς έτσι;

Έπρεπε να είχα κάνει τσίσα από πριν.

Ερμ, τι είναι αυτό…; Ελπίζω να είναι κραγιόν. Ας βάλω ένα μαξιλάρι από πάνω πριν το δεις.

Πονάω. Όχι σοβαρά, ΠΟΝΑΩ.

Αχαχαχαχα, γαργαλιέμαι.

Μακάρι να μπορούσα να φωτογραφήσω αυτή τη φάτσα να στη δείξω.

…7, 8, 9, 10, 11, 12…

Μπα; Κουράστηκες; Άλλα έλεγες πριν.

Άντε, ας ανέβω από πάνω, να κάνω και εγώ καμιά δουλειά.

Τσούζει λίγο, γιατί;

Ας αναστενάξω λίγο μπας και βοηθήσω την κατάσταση.

Έλα, εντάξει, φτάνει η πλάκα, τελείωνε.

http://www.oneman.gr/keimena/men_s_only/sex/ti-skeftontai-oi-gynaikes-thn-wra-toy-sex.1599735.html

Extreme sports στη Χιλή

2012-02-03T16:26:00.000+02:00

O γύρος της Χιλής σε 3 εβδομάδες κάνοντας skate, ski, snowboard, surf, bike..

CHORUS : THE MOVIE (+ Making of) από GuilhemMachenaud
http://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG1737

Δικαίως μου θυμίζει κάποια ή κάνω λάθος;

2012-02-03T01:37:00.000+02:00

Το τρίτο χέρι και οι εφαρμογές του… ή μικρόκοσμος και μακρόκοσμος!

2012-02-03T01:13:00.000+02:00

Όλα αυτά τα τελευταία – που παραμένουν ίδια ανά τους αιώνες - μου θύμισαν μια ιστορία και έναν διάλογο…

Η ιστορία έλαβε χώρα, κάποτε, στη Ρώμη, στη Via Vittorio Veneto και έγινε γνωστή στην Αθήνα από τις εφημερίδες, μαζί με τ’ άλλα τους νέα.

Ο «επιχειρηματίας» Ιταλός, μελαχρινός, φουκαράς κι εφευρετικός. Η φτώχεια τον πάστωσε μέσα στον στενό κορσέ της ιταλιάνικης πρωτεύουσας. Ζεστός ο ήλιος, τεμπέλικη η ιδιοσυγκρασία, πονηρός ο κύκλος, κατέφυγε στο σίγουρο κέρδος. Στην κλεψιά. Στο ξάφρισμα πορτοφολιών, αυτό που στην ελληνική σλάνγκ χαρακτηρίζεται ως «λαχάνεμα». Έμπαινε σε τρένα και λεωφορεία στεγνός και έβγαινε με όσα του προμήθευε η καπατσοσύνη του.

Φωνακλάδες οι επιβάτες, πονηρή η αστυνομία… έγινε ύποπτος. Βρήκε κι αυτός τον τρόπο να διαλύσει τις υποψίες. Το τρίτο χέρι. Έφτιαξε ένα ψεύτικο χέρι, το πέρασε μέσα από το μανίκι, το έδεσε με την ένδοξη μπάντα της αναπηρίας, αφήνοντας ελεύθερο το αληθινό να «δουλέψει». Κανενός δεν περνούσε από το νου να φυλαχτεί από ένα ανάπηρο χέρι. Αντιθέτως, το ένδοξο τραύμα του, προκαλούσε συμπάθεια. Οι δουλειές πήγαιναν περίφημα έως ότου η απάτη ανεκαλύφθη – τυχαίως – και η πρωτοτυπία αυτή μετεδόθη από τα ΜΜΕ στα τέσσερα σημεία του ορίζοντος…

Λέει ο ένας…

‘’Τον λωποδύτη!!!’’

Ο άλλος… συνάδελφος εν ανεχεία, τον δικαιολόγησε απολύτως…

‘’Τον φουκαρά. Είχε ανάγκες. Αν ζητούσε τίμια είναι βέβαιο πως θα τον αποπαίρνανε. Ζωντανό παράδειγμα; Η Ελλάδα.’’

‘’Τι σχέση έχει η Ελλάδα;’’

‘’Έχει. Μόνο που η δική της αναπηρία είναι πραγματική. Μετά από πόλεμους και δικτατορίες έχασε κάτι παραπάνω από ένα χέρι. Έχασε και τα δυο κι έφαγε μπιζέλια, που λένε, για να αναπληρώσει το χαμένο της αίμα. Μπιζέλια και… υποσχέσεις. Υποσχέσεις από «φίλους» που τις γκρέμισαν και τα ρέστα. Αν ήταν καθώς πρέπει οι επιτροπές του παρελθόντος, θα της δίνανε αναπηρία εκατό τοις εκατό. Όμως, της δώσανε πέντε ψιχία και προπαγάνδα με το κιλό για «συντελεσθείσα ανοικοδόμηση». Η αναπηρία μεγαλώνει και τα ψιχία λιγοστεύουν. Βλέπεις ο Ιταλός επιχειρηματίας ήταν εξυπνότερος. Επειδή δεν είχε τίποτα σπασμένο, επινόησε ένα ανάπηρο τρίτο. Ξέρεις… όταν καταφέρεις μια καλή σκηνοθεσία έχεις πολύ πιο σημαντικά αποτελέσματα από μια κατάσταση.’’

’Έπρεπε να έχουμε κι εμείς ένα τρίτο χέρι.’’

‘’Φυσικά. Το έχουν ήδη σκεφτεί και υπάρχει.’’

‘’Αδύνατον.’’

‘’Υπάρχει που σου λέω! Μόνο που γίνεται κακή χρήση κι αντί να μπαίνει στα ξένα πορτοφόλια μπαίνει στα δικά μας. Μαζεύει τα «ψιχία» και φτιάχνει ένα καλό κομμάτι για την πάρτη του κι αυτό ακριβώς το κάνει να γίνεται εγκληματικό. Να θέλει τιμωρία. Μια τιμωρία. Να του κόψεις και τα αλλά δυο. Τα αληθινά… και να μείνει με το ψεύτικο, το άχρηστο, το τρίτο…’’

Από το 69 στο 99...

2012-02-03T00:18:00.001+02:00

Οι λύκοι της πραγματικότητας και το τέλος του lifestyle.

Η ανόητη κότα της ματαιοδοξίας γέννησε τα πολύχρωμα αυγά του lifestyle ή αυτά έκαναν τις κότες που νόμιζαν ότι φτερούγιζαν σε μια Ελλάδα με Λουί Βιτόν και κομμωτήρια;

Ο Λάκης Γαβαλάς σίγουρα θα έχει αρκετό χρόνο για να σκεφτεί το ερώτημα στην ησυχία του κελιού του. «Η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι θλιβερή», διαφήμιζε τη δεκαετία του ‘90 το ΚΛΙΚ. Το δημιούργημα του Πέτρου Κωστόπουλου μόλις είχε αρχίσει να την κάνει ενδιαφέρουσα με εξώφυλλα του κώλου. Η χώρα μόλις μάθαινε το ιλουστρασιόν, το μαύρο Johnnie και το πούρο. Το ΠΑΣΟΚ τότε ήταν ακόμη εδώ, μοίραζε επιδοτήσεις, δημιουργούσε τους πολιτικά νεόπλουτους κι έκοβε δειλά δειλά το μουστάκι για να εναρμονιστεί με τα τηλεοπτικά πρότυπα της ιδιωτικής τηλεόρασης.

Το lifestyle έραβε τα νέα κοστούμια της πολιτικής. Άνετα, μαρκάτα και κυρίως χωρίς πολλά ενοχικά σύνδρομα. Τα τυπογραφεία των περιοδικών τύπωναν τα μάνιουαλ της ζωής. Πώς έπρεπε να είναι. Απροβλημάτιστη, με την αυθαιρεσία του προσωπικού «θέλω», με την ελαφρότητα της «μη ευθύνης».

Το ξεχειλωμένο όραμα της Μεταπολίτευσης μετασχηματιζόταν επιτυχώς σε ονείρωξη του πνευματικού αυνάνα.

Κανένας δεν είχε ευθύνη για τίποτα. Μόνο για να περνάει καλά. Ένα τσούρμο καλοπερασάκηδες, αυτάρεσκοι και υπερφίαλοι, ανακηρύχτηκαν σούφι του προσκυνηματικού ωχαδερφισμού. Δεν ήταν ούτε με την εξουσία, ούτε ενάντιά της. Ήταν το νέο σύστημα. Ευχάριστα απολίτικο, προκλητικά απροβλημάτιστο κι επιτακτικό. Η ζωή έπρεπε απλώς ν’ αποφασίσει ανάμεσα στις συνταγές για τον κλειτοριδικό ή τον κολπικό οργασμό, ανάμεσα στα in μανικετόκουμπα ή το μέγεθος της προσθετικής.

Έστησε πασαρέλες παντού, άνοιξε σαμπάνιες και στο τέλος ανακύκλωσε τα μπουκάλια, φτιάχνοντας σενάριο ταινίας για Τζούλιες. Το lifestyle υπέγραφε επιταγές, συμβόλαια, πιστοποιητικά αξίας και τελικώς το μέλλον. Είκοσι χρόνια, όμως, μετά την εποχή ΚΛΙΚ, η ζωή κάνει τα δικά της κλικ. Το «τίποτα» που έγινε νούμερα βρέθηκε αντιμέτωπο με τα νούμερα των ανοιχτών λογαριασμών. Η κρίση, οι εταιρείες που δεν άντεξαν να πληρώνουν τα κότερα και τις βίλες, ο σοκαρισμένος κόσμος που δεν μπορούσε πια να καταναλώνει τον κομπασμό ως σοφία.

Στις σελίδες των συνταγών ζωής του lifestyle οι μέντορές του δεν κατάφεραν να βρουν καμιά για να τους σώσει.

Ο Πέτρος βρέθηκε απέναντι στους λύκους της σκληρής πραγματικότητας. Και το 69 των γυαλιστερών περιοδικών αντικαταστάθηκε από το 99 του μουντού πτωχευτικού κώδικα. Φτωχοί οι ήρωες των εφηβικών χρόνων; Όχι ακριβώς.

Στην Ελλάδα υπάρχουν χιλιάδες φτωχές εταιρείες με πλούσιους ιδιοκτήτες. Θα επιβιώσουν. Αλλά ίσως είναι καταδικασμένοι τα επόμενα χρόνια ν’ ανακαλύπτουν συνεχώς πως δεν ήταν τόσο σπουδαίοι όσο πίστευαν. Ξεφυλλίζοντας παλιά, ηλεκτρονικά μάλλον, άλμπουμ φωτογραφιών. Σε αυτό θα διαφέρουν τουλάχιστον από τον Ζάχο Χατζηφωτίου. Το lifestyle στην Ελλάδα μπορεί να κινήθηκε με όχημα την ανοησία, αλλά δεν υπηρετήθηκε από ανόητους. Αυτό που θέλουν να πιστεύουν οι πρωταγωνιστές του είναι πως ατύχησαν, γιατί η Ελλάδα δεν είχε Χόλιγουντ αλλά το Βλαχόλιγουντ που οι ίδιοι δημιούργησαν και υπερεκτίμησαν.

Δεν θα παραδεχτούν ποτέ πως υπηρέτησαν το σύστημα που τους χρησιμοποίησε ως πολιορκητικό κριό. Το σύστημα που παρουσίασε τον καταναλωτισμό ως ευτυχία και τη ζωή ως ένα πεδίο όπου η αγορά είναι το παν. Σε αυτή την αγορά, εκτός από τη φιλοδοξία τους, διέθεσαν και ανθρώπους τους οποίους κατάφεραν να πείσουν.

Όχι, ούτε η ζωή, ούτε η πορεία τους έχει την απολιτίκ ερμηνεία που εμφάνιζαν ως συνταγή. Έκαναν πολιτική.

Εφαρμόζοντας το photoshop των εξωφύλλων τους στην εικόνα της πραγματικότητας.

Το χειρότερο είναι πως αυτή τους η θεώρηση, η πίστη, τους κρατά τραγικά εκτός πραγματικότητας. Επιστρατεύουν την εικονικότητα απέναντι σε αυτό που βαφτίζουν κακό όνειρο.

Σε ένα από τα τελευταία του άρθρα ο Πέτρος Κωστόπουλος γράφει: «Λίγη αισιοδοξία, λίγο όνειρο και η ομάδα είναι τα καλύτερα αντιβιοτικά στην κρίση». Κοίτα να δεις που οι απλήρωτοι εργαζόμενοι θέλουν και λεφτά για να ζήσουν.

LIFO

******

Επίσης... Πέτρος Κωστόπουλος - Η γλίτσα του νεοπλουτισμού

è http://prezatv.blogspot.com/2012/01/69-99.html?spref=fb

Ξανά! :p

2012-02-02T18:05:00.002+02:00

Ξέρετε πως είμαι ορθός blogger και πως δεν θα έβαζα δύο video, με τον Αγγλό εθνικιστή Nigel Farage, το ένα μετά το άλλο χωρίς να έχω συγκεκριμένο λόγο! Βρείτε τον...

2012-02-02T17:17:00.001+02:00

Τιιι?

2012-02-02T17:07:00.002+02:00

Psyched!!!

2012-02-02T05:29:00.001+02:00

Say no more say no more, nudge nudge...

]

Τι παιδί κύριε μου,ντόπερμαν είναι αυτό το πράγμα

2012-02-01T20:01:00.000+02:00

Ευχαριστούμε τον Καπετάν - Κώστα

Flying People in New York City!! Τι έγινε ρε παιδιά ;

2012-02-01T18:18:00.000+02:00

Catastroika!

2012-01-31T22:27:00.003+02:00

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!

2012-01-31T20:43:00.005+02:00

Αυτό γιατί είμαι ολίγον pop jazz τις τελευταίες μέρες και… σε καλό δρόμο φυσικά…

2012-01-31T18:46:00.003+02:00

Αυτό για ένα πρόσφατο post από το xrisa-fi…

2012-01-31T18:42:00.002+02:00

Αυτό για να επιβεβαιώσει τον προηγούμενο τίτλο…

2012-01-31T18:40:00.001+02:00

Αυτό για να μη νομίζετε πως δεν είμαι καλά…

2012-01-31T18:37:00.000+02:00

Βερολίνο, ερχόμαστε!

2012-01-31T16:49:00.001+02:00

του Σταύρου Θεοδωράκη
Η Μέρκελ και άλλοι «κακοί Βόρειοι» λένε «οι Έλληνες δεν κάνουν τίποτε». Και βεβαίως λένε ψέματα. Οι Έλληνες έκαναν και κάνουν πολλά. Αυτοί που δεν κάνουν τίποτα είναι οι Έλληνες πολιτικοί. Οι υπουργοί πρώτα από όλα. Οι «πράσινοι» παλεύουν για να διώξουν (και κάποιοι για να κρατήσουν!) τον Γιώργο – είναι βέβαια και αυτή μια δουλειά, αλλά δεν έχει σχέση με αυτό για το οποίο πληρώνονται. Οι «γαλάζιοι» δεν κάνουν τίποτε γιατί περιμένουν την άνοιξη που θα έχουν δική τους, ολόκληρη την κυβέρνηση και όχι μόνο 2-3 ψωροϋπουργεία. Και το ΛΑΟΣ δεν κάνει τίποτα καθότι η προεδρική σβούρα του Καρατζαφέρη κάθεται κάθε μέρα και αλλού, οπότε τι να τρέχεις να παιδεύεσαι (Βορίδη κλπ) όταν σήμερα μπορεί να είσαι με την τρόικα, αύριο όμως, μπορεί να είσαι με τις συντεχνίες; Στο απέναντι στρατόπεδο ομοίως δεν υπάρχει λόγος να κάνουν κάτι οι πολιτικοί. Δυο χρόνια δεν κάνουν τίποτε και τα ποσοστά τους ανεβαίνουν, αν αρχίσουν να κάνουν, υπάρχει ο φόβος, τα ποσοστά τους να πέσουν, οπότε ακούνητοι και όπου μας βγάλει.

Άλλωστε το έθνος βρίσκεται σε στάση προσοχής. Οι Γερμανοί μας απειλούν. Ήθελαν λέει να μας στείλουν επίτροπο προϋπολογισμού! Θα μου πείτε εδώ ανεχτήκαμε υπουργούς κλέφτες με τη βούλα, οι ευρωπαίοι τεχνοκράτες μας πείραξαν, αλλά ας το παρακάμψουμε. Ευτυχώς πάντως το ύπουλο σχέδιο αποκαλύφθηκε από αντιστασιακούς (!) δημοσιογράφους και πολιτικούς που ύψωσαν αμέσως την σημαία του πατριωτισμού. Άλλωστε το τελευταίο καταφύγιο ενός σκανδάλου είναι πάντα ο πατριωτισμός. Δυο χρόνια τώρα, το μόνο που κάνουν οι πολιτικοί είναι να κόβουν «τα λεφτά των άλλων». Και λέω «των άλλων» γιατί ως γνωστόν τα λεφτά στα (χρεωκοπημένα) κόμματα μοιράζονται κανονικά, όπως και στα αργόμισθα διευθυντικά – που συμπίπτουν να είναι και κομματικά - στελέχη. Καμία ουσιαστική περικοπή των δαπανών και της σπατάλης, καμία αναπτυξιακή πολιτική - ούτε καν τα φαρμακεία δεν μπόρεσαν να απελευθερώσουν - παρά μόνο ψαλίδι στους μισθούς και τις συντάξεις και φόρους στη μειοψηφία που τους πληρώνει. Και αντί η χώρα να μιλάει γι' αυτό το σκάνδαλο – μήπως και οι εγχώριοι πολιτικοί υποχρεωθούν να αλλάξουν βιολί – γυρίσαμε την κουβέντα «στην Εθνική προσβολή». Γιατί όπως σας είπα προέχει ο αντιστασιακός αγών. Ο Γιάννης Δημαράς είπε «εδώ που ηττήθηκε ο Χίτλερ θα ηττηθούν και οι γονιδιακοί του επίγονοι» και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ πήραν φωτιά (στο πλευρό βέβαια του ηρωικού βουλευτή). Ταυτόχρονα να και τα ρεπορτάζ που αποδεικνύουν το σχέδιο «φτωχοποίησης» (ο όρος επίσης είναι του Βουλευτή) για να μας αγοράσουν φτηνά. «Πήρα εκκαθαριστικό 50ευρώ» ουρλιάζει μια κυρία. Βέβαια για να πάρεις εκκαθαριστικό 50ευρώ πρέπει να έχεις δόση δανείου 1100 με 1.300ευρώ, δηλαδή να έχεις πάρει δάνειο (από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων) 200.000 με 230.000ευρώ, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους «ερευνητές». Εδώ προέχει η δημιουργία μετώπου εθνικής αντίστασης. Με την κυρία του χαμηλού εκκαθαριστικού δίπλα δίπλα με τον άνεργο και τον άστεγο.

Η εξήγηση είναι ψυχαναλυτική αποφάνθηκε έτερος σοβαρός αναλυτής. «Οι Γερμανοί μας ζηλεύουν πάρτε το χαμπάρι» είπε με ύφος Σίγκμουντ (Φρόιντ) . «Όσο κι αν ψάχνω άλλη εξήγηση δεν βρίσκω», κατέληξε για να μην περάσει από κανενός το μυαλό ότι δεν έψαξε και άλλες εξηγήσεις.

Και βέβαια μαζί σε όλους αυτούς εμφανίζονται και οι πατριώτες συνδικαλιστές για το δικό τους ηρωικό μολών λαβέ. «Όποιος έχει τα κότσια ας έρθει» . Είναι η νέα φράση που όταν περάσουν τα χρόνια θα γίνει ταινία από τον Ζακ Σνάιντερ (τον σκηνοθέτη του χολιγουντιανού «300»). Αρκεί να του μεταφράσουν τη λέξη «κότσια»– αν και δεν νομίζω να υπάρχει, ούτε στα αγγλικά ούτε βέβαια στα Γερμανικά, γιατί αυτές οι λέξεις είναι μόνο ελληνικές.

Αλλά δεν είναι η ώρα για μαθήματα γλωσσολογίας είναι η ώρα του αγώνα. Η Χρυσή Αυγή καθάρισε ήδη από την Ομόνοια μέχρι το Μέγαρο –δεν το μάθατε, αλλά συνέβη το Σάββατο το βράδυ – και σιγά σιγά ανεβαίνουμε. Με ελληνικές σημαίες και συνθήματα εκστρατεύουμε εναντίον των ξένων. Αν δεν μας σταματήσει ο ύπουλος χειμώνας Σαμαράς, Καρατζαφέρης και (ό,τι απέμεινε) από τον Παπανδρέου σε δύο τρεις μήνες θα μπορούν να είναι στο Βερολίνο. Αρκεί να τους το ζητήσουμε. Ας περιορίσουμε λοιπόν τις υπόλοιπες διαφορές και ας στρατευθούμε στον εθνικό αγώνα. Τα υπόλοιπα – ποιοι θα πεινάνε και ποιοι θα συνεχίσουν να τρώνε με χρυσά κουτάλια – θα τα συζητήσουμε μετά την απελευθέρωση!

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=12240

Iconic beauty

2012-01-31T15:19:00.003+02:00

Μια διαφορετική,αρτίστικη εκδοχή του ράλι Monte-Carlo historique από τον ανταποκριτή μας στην Ιταλία Θοδωρή Ανδρεάδη Συγγελάκη..εεε Αλέξανδρο Λιώκη εννοώ

Αν τυχόν βαριέσαι το πρώι,υπάρχει λύση

2012-01-31T14:17:00.000+02:00

Ευχαριστούμε τον Sam

Πέντε πράγματα για τα οποία μετανιώνουν οι ετοιμοθάνατοι.

2012-01-31T02:27:00.003+02:00

Μια νοσοκόμα που δούλεψε με ανθρώπους με ανίατες ασθένειες, μοιράζεται την εμπειρία της και δίνει πολύτιμες συμβουλές, σε μας τους μη-ετοιμοθάνατους...

^{Φωτογραφία: Jean-Baptiste Tournassoud - Melancolia Corbet (1914)}

"Για πολλά χρόνια δούλεψα στην παρηγορητική φροντίδα ασθενών, κυρίως σε αυτούς που γυρνούσαν στα σπίτια τους για να πεθάνουν. Έζησα ξεχωριστές στιγμές, όντας μαζί τους για τις τελευταίες 3 με 12 εβδομάδες της ζωής τους.

Οι άνθρωποι ωριμάζουν πολύ όταν αντιμετωπίζουν το θάνατό τους. Έχοντας βιώσει μεγάλη γκάμα συναισθημάτων (άρνηση, φόβο, θυμό, στεναχώρια, περισσότερη άρνηση) στο τέλος ένιωθαν την πολυπόθητη αποδοχή: Κάθε ασθενής γαλήνευε, τελικά, πριν πεθάνει.

Όταν τους ρωτούσα αν μετάνιωναν για κάτι ή αν θα έκαναν κάτι διαφορετικά, είδα ότι υπήρχαν πολλά κοινά στις απαντήσεις τους. Να πέντε - αυτά που άκουσα πιο συχνά:

1. Εύχομαι να είχα το κουράγιο να ζήσω τη ζωή μου όπως την ήθελα στ' αλήθεια, κι όχι όπως περίμεναν οι άλλοι να τη ζήσω.

Όταν κανείς συνειδητοποιεί ότι η ζωή του σχεδόν τελείωσε, βλέπει πιο καθαρά πόσα (σημαντικά) όνειρά του δεν πραγματοποίησε. Οι περισσότεροι δεν είχαν κάνει ούτε τα μισά και τώρα έφευγαν ξέροντας ότι γι' αυτό έφταιγαν οι επιλογές που είχαν κάνει - ή δεν είχαν κάνει.

Είναι σημαντικό να προσπαθήσεις να πραγματοποιήσεις κάποια απ' τα όνειρά σου - με το που χάνεις την υγεία σου ίσως να είναι αργά.

2. Εύχομαι να μην δούλευα τόσο σκληρά.

Αυτό μου το είπαν σχεδόν όλοι οι άντρες ασθενείς μου. Έχασαν τα παιδικά χρόνια του γιου ή της κόρης τους, δεν έζησαν όσο θα μπορούσαν συντροφιά με το έτερό τους ήμισυ, δεν διασκέδασαν όσο ήθελαν.

Απλοποιώντας τον τρόπο ζωής σας και κάνοντας συνειδητές επιλογές κατά τη διάρκειά της είναι δυνατόν να ζήσετε με λιγότερα απ' όσα νομίζετε. Και δημιουργώντας περισσότερο χώρο στη ζωή σας, γίνεστε πιο ευτυχισμένοι και ανοιχτοί σε νέες ευκαιρίες - πιο ταιριαστές με τον νέο τρόπο ζωής σας.

3. Εύχομαι να είχα το κουράγιο να εκφράσω τα συναισθήματά μου.

Πολλοί άνθρωποι καταπίεζαν τα συναισθήματά τους για αποφύγουν τσακωμούς ή για να μη στεναχωρήσουν τους άλλους. Το αποτέλεσμα ήταν πως συμβιβάστηκαν με μια μέτρια ζωή. Πολλές ανίατες ασθένειές τους σχετίζονταν, εν μέρει, με την πικρία και την αναπόφευκτη μνησικακία που κουβαλούσαν σ' ολόκληρη τη ζωή τους.

Δε μπορούμε να ελέγχουμε τις αντιδράσεις των άλλων. Παρ' ό,τι όμως οι άλλοι μπορεί αρχικά να αντιδράσουν άσχημα αν αρχίσετε να μιλάτε με ειλικρίνεια, μακροπρόθεσμα οι σχέσεις σας θα γίνουν πιο υγιείς και πιο ουσιαστικές. Αν δεν γίνουν, τότε απλώς ξεφορτώνεστε μια τοξική σχέση απ' τη ζωή σας. Σε κάθε περίπτωση κερδίζετε.

4. Εύχομαι να είχα κρατήσει επαφή με τους φίλους μου.

Συχνά οι ασθενείς δεν είχαν συνειδητοποιήσει πλήρως τα ωφέλη μιας παλιάς, καλής φιλίας - μέχρι τότε. Και τότε συχνά ήταν αργά για να εντοπίσω τα άτομα απ' το παρελθόν τους.

Πολλοί είχαν απορροφηθεί τόσο με τις ζωές τους που είχαν αφήσει καταπληκτικές φιλίες να μαραθούν. Συχνά οι ετοιμοθάνατοι μετάνιωναν βαθιά που δεν είχαν "ξοδέψει" περισσότερα σε μια φιλία. Όλοι ανεξαιρέτως νοσταλγούν τους φίλους τους όταν πεθαίνουν.

Ούτε τα λεφτά ούτε η κοινωνική θέση απασχολούν τους ανθρώπους τις τελευταίες στιγμές της ζωής. Αυτό που μένει τότε σε όλους είναι η αγάπη και οι σχέσεις τους με άλλους ανθρώπους. Κυρίως όμως η αγάπη.

5. Εύχομαι να είχα αφήσει τον εαυτό μου να νιώσει ευτυχισμένος.

Παραδόξως γι' αυτό μετανιώνουν πολλοί ετοιμοθάνατοι. Οι περισσότεροι δεν είχαν καταλάβει, μέχρι το παρά πέντε, ότι η ευτυχία είναι επιλογή. Είχαν μείνει προσκολλημένοι σ' αυτά που είχαν μάθει, στις συνήθειές τους. Η "ασφάλεια" του οικείου δεν τους είχε αφήσει να αλλάξουν ποτέ.

Ο φόβος της αλλαγής τούς είχε κάνει να υποκρίνονται στους άλλους (αλλά και στους εαυτούς τους!) ότι ήταν απολύτως ευχαριστημένοι με τη ζωή τους, όπως ακριβώς ήταν. Τώρα όμως μου έλεγαν πως ήθελαν να γελάσουν και πάλι με την ψυχή τους, να σαχλαμαρίσουν ξανά...

ΥΓ. Όταν είσαι στο νεκροκρέβατό σου, το τελευταίο πράγμα που σε απασχολεί είναι το τι σκέφτονται οι άλλοι για σένα.

Πόσο τέλειο θα 'ταν αν μπορούσες να ελευθερωθείς απ' όλα αυτά, να αφεθείς και να χαμογελάσεις αβίαστα ξανά - πολύ πριν από το θάνατό σου..."

...

http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/28362

Πρωταγωνιστές 29/1/2012

2012-01-31T02:23:00.000+02:00

...

2012-01-31T01:49:00.002+02:00

Πωπω φώτα

2012-01-31T01:36:00.000+02:00

Πωπω ζέστη

2012-01-30T20:33:00.001+02:00

Αυτό θα το αφιερώσω στον mathepeze

2012-01-30T18:16:00.000+02:00

XEXEXE

2012-01-30T15:35:00.001+02:00

Μιλώντας για το σεξ (με τον πιο απλό τρόπο).

2012-01-30T15:33:00.000+02:00

Πολλοί γονείς έρχονται σε δύσκολη θέση όταν τα παιδιά εκφράζουν απορίες όπως «Μπαμπά, τί είναι λεσβία?», «Τί είναι viagra?», «Τί είναι τρανσέξουαλ?», και άλλα τέτοιες απορίες, που χρειάζεται μεγάλη ευρηματικότητα για να μην προκαλέσεις ψυχικά τραύματα στο παιδί με την απάντησή σου. Οι σημερινές οδηγίες ήρθαν να σας απαλλάξουν απο τις δύσκολες αυτές στιγμές αμηχανίας. Το μόνο που θα χρειαστείτε, είναι μερικά χρωματιστά στυλό, για να περιγράψετε τις παρακάτω ορολογίες με έναν ευχάριστο και απλό τρόπο

http://www.lifo.gr/

Γιατί κάποιοι ξέρουν να είναι δυνατοί.

2012-01-30T12:57:00.002+02:00

Make the difference (Panyee FC)

2012-01-29T13:17:00.000+02:00

Change For A Dollar

2012-01-29T11:52:00.000+02:00

Κοίτα τον κερατά τι σκάρωσε

2012-01-29T10:44:00.000+02:00

3D Paintings by R.Fukahoti

Το Μέτωπο Νεολαίας Θεσσαλονίκης στον Όλυμπο

2012-01-29T01:19:00.001+02:00

Μα να μην κρυώνουν με τίποτα αυτά τα αγόρια ;

http://tipotastasovara.blogspot.com/2012/01/blog-post_27.html

ΛΑ.Ο.Σ. κατά Θ. Αγγελόπουλου: «Δεν ήταν η οπτική της Ελλάδας»

2012-01-29T01:19:00.000+02:00

Εξανέστη ο βουλευτής κ. Πολατίδης για όσα λέγονται και γράφονται για τον μεγάλο σκηνοθέτη

Πριν ακόμα κηδευτεί ο μεγάλος Έλληνας σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος, η άδικη απώλεια του οποίου συγκλόνισε τον κόσμο του κινηματογράφου διεθνώς καθώς έχασε μια πρωτοπόρα ποιητική και στοχαστική μορφή του, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ κ. Ηλ. Πολατίδης άδραξε την ευκαιρία για να προβάλλει εμμέσως τα «ιδεώδη» του χώρου του μέσω της απόρριψης της «οπτικής της διεθνιστικής και κοσμοπολίτικης αριστεράς», την οποία απέδωσε στον διάσημο σκηνοθέτη.

Με αφορμή την τοποθέτηση του υφυπουργού Εξωτερικών κ. Δ. Δόλλη στην Βουλή, ο οποίος αναφέρθηκε στο σημασία του έργου του Θ. Αγγελόπουλου, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ του είπε: «Κάνατε μια αναφορά στο νυν αποθανόντα σκηνοθέτη, τον αείμνηστο Αγγελόπουλο. Έδωσε τη δική του οπτική. Δεν ήταν η οπτική της Ελλάδας. Ήταν η οπτική ενός συγκεκριμένου ακραίου τμήματος της διεθνιστικής και κοσμοπολίτικης αριστεράς, ειδικά μετά το 1990».
Και συμπλήρωσε: «Είδαμε άλλωστε χθες στην τηλεόραση αποσπάσματα: "η Ελλάδα πεθαίνει, ας τη βοηθήσουμε να πεθάνει γρήγορα", "το μετέωρο βήμα του Πελαργού", που ήταν στην ουσία η κατάργηση των συνόρων». Όπως σημείωσε ο κ. Πολατίδης αναφερθείς στο έργο του μεγάλου σκηνοθέτη «είχε μια δική του οπτική και θα κριθεί ούτως ή άλλως, όπως θα κριθούμε όλοι μας από την ιστορία». «Ας μην υπερβάλλουμε τη στιγμή που έφυγε από κοντά μας. Άλλωστε και ο ίδιος προς το τέλος της ζωής του σε συνεντεύξεις που έδωσε τα τελευταία χρόνια κράτησε κάποιες αποστάσεις για το έργο του, το οποίο από ορισμένο τμήμα της ακραίας Αριστεράς υμνείται», κατέληξε.
Είχε προηγηθεί η δήλωση του κ. Δόλλη ο οποίος είπε: «Χάθηκε ο μεγάλος δημιουργός όπως τον αποκαλεί η "Φιγκαρό", ο σκηνοθέτης της ευρωπαϊκής μελαγχολίας κατά την "Ελ Παΐς", ο μετριοπαθής αλλά ασυμβίβαστος για τη βρετανική "Telegraph" και για τη "Stampa" ο σκηνοθέτης που αφηγήθηκε την πιο αληθινή Ελλάδα με ένστικτο και ευαισθησία που κάνουν ένα σκηνοθέτη μεγάλο δημιουργό. Ήταν μία μεγάλη μορφή του παγκοσμίου πολιτισμού. Θα ήθελα να δώσουμε τα συλλυπητήριά μας και την αγάπη μας στην οικογένειά του».

http://www.tovima.gr/politics/

Τέρμα τα Κολωνάκια και τα Γκάζια

2012-01-28T21:24:00.000+02:00

Μέσα σε λίγες δεκάδες μέτρα μπορείς να περάσεις την καλύτερη βραδιά που έχει τώρα το κέντρο να σου προσφέρει.

Οι επιλογές του Κέντρου πολλές. Και διάσπαρτες. Κάποτε πήγαινες από το ένα bar στο άλλο στο Κολωνάκι. Πάει αυτό. Κάποτε το έκανες στο Γκάζι. Αυτό κι αν πέθανε. Πριν δύο χρόνια σου άρεσε να το κάνεις στην Καρύτση. Οκ, φτάνει. Το ιδανικό bar crawl (το να πηγαίνεις δηλαδή από το ένα bar στο άλλο) αυτού του χειμώνα ξεκινάει στην οδό Κλειτίου. Και καταλήγει στην Πλατεία Αγίας Ειρήνης.

1η στάση: Baba Au Rum

Ναι, έχεις ξαναπάει προφανώς μιας και είναι πλέον αρκετά τα χρόνια που έχει ανοίξει. Εξακολουθεί όμως να αποτελεί ιδανικό σημείο εκκίνησης. Γιατί δεν πας στο τέλος σε ένα από τα καλύτερα κοκτειλάδικα (πόσο φαιδρή λέξη) της Αθήνας. Πας στην αρχή της βραδιάς σου. Τότε που μπορείς ακόμα να ξεχωρίσεις τις γεύσεις και να εκτιμήσεις ένα άριστα εκτελεσμένο κοκτέιλ.
40 βήματα αργότερα κι αφού έχεις στρίψει δεξιά στην Ευαγγελιστρίας και αριστερά στην Καλαμιώτου..

2η στάση: Dude

Το bar αυτό είναι ακριβώς αυτό που λέει. Ένας dude που έχει συνηθίσει να έχεις δίπλα σου. Τον ξέρεις και τον γουστάρεις. Μπορεί να μην σου λέει πολλά, να μην προσπαθεί να σε εντυπωσιάσει, αλλά γι' αυτό ακριβώς τον αγαπάς. Στην μπάρα του θα δεις πολύ κόσμο να περνάει καλά. Κι αν έχεις όρεξη, αφήνεις και το στίγμα σου στον μαυροπίνακά του.
30 βήματα πιό κάτω στην οδό Καλαμιώτου..

3η στάση: Faust

Ο newcomer της περιοχής. Κάποιο το αποκαλούν underground στέκι. Εμείς το ονομάζουμε ένα πολύ καλό και διαφορετικό bar. Κι άλλοι προσπάθησαν να δώσουν παριζιάνικη ατμόσφαιρα στο μαγαζί τους. Κι άλλοι έβαλαν εκκεντρικές φιγούρες πίσω από το μπαρ. Το Faust όμως έκανε κάτι πολύ διαφορετικό. Κατάφερε όλα αυτά να μοιάζουν ιδανικά πλασμένα και υπέροχα. Σαν σκηνικό της πόλης που θα θέλαμε να έχουμε.
20 βήματα πίσω, αριστερά στην Σκουζέ και 50 βήματα μπροστά..

4η στάση: Πλατεία Αγίας Ειρήνης (Tailor Made, Throubi, Rooster)

Είναι η πλατεία που τράβηξε τον πιο πολύ κόσμο φέτος. Εκείνον που κατέβηκε στο κέντρο για να βρει κάτι καινούριο. Σε αυτή την στάση σταματάς. Τραβάς χειρόφρενο και τελειώνεις το βράδυ σου. Γιατί οι επιλογές είναι πολλές. Για το Tailor Made τα είπαμε ξανά πριν μερικές εβδομάδες. Κομμένο και ραμμένο στα μέτρα σου, ό,τι κι αν έχεις όρεξη να κάνεις εκείνη τη στιγμή. Υπάρχουν όμως κι άλλες δύο επιλογές. Το Rooster (φωτό), αν είσαι από τους τύπους που μετά τα πρώτα 3-4 ποτά φτάνουν στο peak και θέλουν να παρτάρουν χορεύοντας. Και το Throubi που είναι το ιδανικό στέκι για να κλείσεις τη βραδιά σου με την παρέα σου ή με εκείνη την ξανθιά (οκ ή την μελαχρινή) που γνώρισες πριν λίγη ώρα.
Καλή βόλτα και μην πάρεις αυτοκίνητο. Δεν κάνει να οδηγείς μεθυσμένος (και στην Κολοκοτρώνη έχει σχεδόν πάντα αλκοτέστ)

http://www.oneman.gr/keimena/diaskedash/nyxta/ena-timio-bar-crawl-se-150-vhmata.1594900.html

Πώς κάνουν σεξ στη Βουλή?

2012-01-28T13:33:00.000+02:00

Χρόνο τον χρόνο, ως τα 50 που κατέκτησα, απέκτησα μια μασίφ πεποίθηση. Το σεξ είναι το προσωπικό μας έργο τέχνης. Η στιγμή που παίρνεις τις μπογιές και τα πινέλα και αποδίδεις αυτά που έχει στη ψυχή σου. Το απόλυτο άλλοθι να φανερώσεις την αλήθεια σου. Γι αυτό θεωρώ τυχερή ετούτη την γενιά. Το πλαίσιο, το τελάρο δεν το βάζει η κοινωνία. Τουλάχιστον όχι όσο παλιά…Δεν ήταν πάντα έτσι.
Να σας μιλήσω για το 70. Υπήρχε μια κόκκινη γραμμή στο τι μπορεί να κάνει κανείς με το ταίρι του και τι με την πουτάνα. Ναι, ναι υπήρχαν δρόμοι με κόκκινα φωτάκια στις πόρτες και πουτάνες να μην προλαβαίνουν βάρδιες. Σοκάκια που οι άνδρες διέσχιζαν δήθεν αδιάφοροι και στο τελευταίο δευτερόλεπτο τσουκ, έστριβαν αστραπιαία και χώνονταν μέσα με σβελτάδα ζαρκαδιού…Λάτρευα να κατασκοπεύω αυτό το τσακ! Κι ας ήμουν 10, 11 ετών. Έκανα «ρεπορτάζ» από τότε…
http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.sex&id=11870

Επίσης έπαιζε και η παρθενιά. Κατά πώς διέταζε η ηθική της εποχής μπορούσες να κάνεις τα πάντα εκτός από «αυτό». Η μισιακή ματαιότης του προκαταρκτικού δοξάζονταν. Ίσως γι΄αυτό η κοινωνία έπηξε στους μαλάκες στην συνέχεια…Μπορεί νάναι κι αυτό μια εξήγηση.

Διαβάζετε τον τίτλο και απορείτε που το πάω; Να σας εξηγήσω. Πέραν από την πιο πάνω πεποίθηση έχω και μια λόξα. Μ΄αρέσει να φαντάζομαι τους ανθρώπους στα κρυφά τους. Στα ενδότερά τους. Πολλές φορές σκέφτομαι πώς θα το κάνουνε αυτοί; Πόσο θ΄ανησυχεί η νεαρά μη χαλάσουν τα μαλλιά της πάνω στο αλάλιασμα; Πόσο θα τρέμει εκείνος μη και δε φαίνονται οι γραμμώσεις των κοιλιακών του σε όλες τις στάσεις. Πόσο θα βαριούνται αυτοί οι δυο…Και πάει λέγοντας. Υπάρχει και μια κατηγορία λατρεμένη όσο και απόλυτα θλιβερή…«Κακομοίρηδες» κατηγορία. Οι αναντίστοιχοι. Έτσι τους έχω ονομάσει. Οι κρυφοί. Συνήθως δεν εστιάζουν στα μάτια του συνομιλητή, έχουν τετραγωνισμένες αντιλήψεις, ηδονίζονται με το πατρίς-θρησκεία, ιδίως με τη θρησκεία έχουν κόλλημα χοντρό (και τα κόμματα θρησκεία είναι), φοράνε σφιχτά…Παπούτσια τριζάτα, παλτό, καμπαρτίνα. Γενικά ό,τι κρύβει καλύτερα.

Έχουν και σφιχτά χείλη. Μιλάνε σαν να ξέρουν τα πάντα. Και δεν αλλάζουν αντιλήψεις με τίποτα. Καμαρώνουν δε γι΄αυτό. Σφάζονται για την ηθική όπως εκείνοι και μόνο την ορίζουν. Κι ενώ πορεύονται έτσι αρκεί μια πόρτα κλειστή, μια πουτάνα ή ένα γραμμωμένο παλικάρι της κακιάς ώρας και αμορφωσιάς και μεταμορφώνονται σε τραβέλια του κερατά. Μπορεί να στριμώξουν το πόδι μέχρι και σε γόβα. Μπορεί να κλαίνε σαν μωρά κάτω από μαστίγια. Να μασκαρεύονται (αν και πριν ήταν πιο μασκαρεμένοι). Οι αναντίστοιχοι…Θλιβεροί να ροκανίζουν χρόνια λες και εξουσιάζουν όλα τα ρολόγια του κόσμου. Λες και τους έταξε ο Θεός 100 ζωές παραπάνω από τους άλλους…Κι έχουν τράτο! Βασανίζονται να μην ελευθερωθούν. Να μην αποκαλυφθούν. Μικροί….

Όποτε βλέπω κομματικές συγκεντρώσεις. Τα θλιβερά συμβούλια τους. Τις ζυγισμένες τους απόψεις. Τα σφιχτά δήθεν χαμόγελα σε ξινισμένα μούτρα. Τα άβολα κοστούμια και τον χαρτοφύλακα σφιχτά κάτω από τη μασχάλη. Tην αμηχανία στο βλέμμα και το γρήγορο στο βήμα. Μετρημένες μια μια οι λέξεις μη ξεφύγουν, μη χαρακτηριστούν αμαρτωλοί από τον μέγα αρχηγό της φυλής, μη και χάσουν τα βολικά οφίτσια, μη και ξεφύγουν. Δυσκοίλιοι. Μονότονοι. Με παρωπίδες. Να λένε τα παράλογα ως λογικά κατά πώς διατάσσει η «θρησκεία» τους…Μου θυμίζουν τον αναντίστοιχο που περιέγραψα λίγο πιο πάνω…Χα,χα, χα, χα…Σκέψου να τους κλείσεις σε δωμάτιο με καμιά πουτάνα ή κανένα γραμμωμένο αμόρφωτο παλικάρι…Ε ρε και ν΄ απελευθερώσουν τα καταχωνιασμένα βογκητά τους…Τι εσώψυχο έχουν να βγάλουν! Γιατρέ μου είναι πολύ άρρωστο το μυαλό μου;

Έχεις πακέτο!

2012-01-28T13:20:00.002+02:00

Γάτος

2012-01-28T11:43:00.002+02:00

Sheryl Sandberg: Ευφυής και αποτελεσματική

2012-01-28T10:27:00.002+02:00

Η Sheryl Sandberg ανήκει στην μικρή εκείνη κατηγορία γυναικών που κάνουν πραγματική επαγγελματική καριέρα και αφήνουν το σημάδι τους σε έναν κατά κύριο λόγο ανδροκρατούμενο χώρο όπως εκείνο των μεγάλων εταιρικών brands. Σίγουρα ο Mark Zuckerberg δεν είχε άδικο που την προσέλαβε ως COO του Facebook το 2007.

Η Sheryl Kara Sandberg όπως είναι το πλήρες της όνομα γεννήθηκε το 1969 στη Washington των ΗΠΑ από την Adele και τον Joel Sandberg και είναι το μεγαλύτερο παιδί από τα άλλα δύο της αδέρφια. Η οικογένειά της μετακόμισε αργότερα στο Norht Miami Beach στη Φλόριντα όταν εκείνη ήταν μόλις δύο ετών. Εκεί η Sandberg παρακολούθησε το δημόσιο σχολείο σημειώνοντας εξαιρετικές μαθητικές επιδόσεις και ξεχωρίζοντας ανάμεσα στους συμμαθητές της. Μάλιστα δίδασκε και αερόμπικ τη δεκαετία του 1980 όταν ήταν ακόμα στο γυμνάσιο.

Το 1987, έγινε δεκτή στο Χάρβαρντ και το 1991 αποφοίτησε με άριστα στα Οικονομικά λαμβάνοντας και το βραβείο John H. Williams ως η καλύτερη απόφοιτη της οικονομικής σχολής. Κατά τη διάρκεια της φοίτησής της στο πανεπιστήμιο, η Sheryl Sandberg είχε την τύχη να γνωρίσει τον καθηγητή Larry Summers, ο οποίος αποτέλεσε τον μέντορά και σύμβουλο της στην πανεπιστημιακή της διατριβή. Ο Summers μάλιστα την προσέλαβε ως βοηθό στην έρευνά του για την Παγκόσμια Τράπεζα, όπου η Sandberg εργάστηκε επάνω σε θέματα υγείας απεσταλμένη στην Ινδία, ασχολούμενη με την αντιμετώπιση ασθενειών όπως, η λέπρα το AIDS και η τύφλωση.

Το 1993, συνέχισε περαιτέρω τις σπουδές της στη σχολή διοίκησης επιχειρήσεων του Harvard και το 1995 απέκτησε το MBA της με την υψηλότερη βαθμολογία που θα μπορούσε να πάρει. Μετά την απόκτηση του MBA της, η Sandberg εργάστηκε ως σύμβουλος διοίκησης για την McKinsey & Company, ενώ από το 1996 έως το 2001, υπηρέτησε ως Chief of Staff του τότε γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ Larry Summers με Πρόεδρο τον Bill Clinton. Τότε, η Sandberg βοήθησε ιδιαίτερα ώστε να παραγραφεί το χρέος των αναπτυσσομένων χωρών κατά τη διάρκεια της ασιατικής οικονομικής κρίσης.

Μετά το τέλος της θητείας της στο Υπουργείο Οικονομικών με την κυβέρνηση του Μπιλ Κλίντον, η Sandberg έπρεπε να σκεφτεί το επόμενο επαγγελματικό της βήμα και σε αντίθεση όσων πίστευαν ότι θα υποκύψει σε κάποιο μεγάλο τραπεζικό όμιλο εκείνη επέλεξε να αφήσει το δικό της στίγμα στη Google. Παρέμεινε στην εταιρεία 6 ολόκληρα χρόνια και συνέδεσε το όνομά της με μερικές από τις πιο σημαντικές αλλαγές της Google όπως τα AdWords αλλά και την ανάπτυξη του διαφημιστικού τμήματος σε μια συμπαγή και δυναμική ομάδα με αντιπροσώπους σε όλο τον κόσμο.

Στα τέλη του 2007, ο Mark Zuckerberg, συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος του Facebook, γνώρισε την Sandberg στο χριστουγεννιάτικο πάρτυ που έδωσε ο Dan Rosensweig. Εκείνη την περίοδο, η Sandberg σκεφτόταν την επόμενη επαγγελματική κίνηση και υπήρχε έντονα το σενάριο να αναλάβει τη θέση του ανώτερου στελέχους στην Washigton Post Company αν και βρισκόταν στην Google. Παρόλο που ο Zuckenberg δεν έψαχνε κάποιον για τη θέση του COO ωστόσο την θεώρησε ιδανική για να αναλάβει το συγκεκριμένο πόστο στο Facebook. Οι δυο τους συναντήθηκαν και γνωρίστηκαν ακόμα περισσότερο τον Ιανουάριο του 2008 στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας και μόλις τον Μάρτιο του 2008, το Facebook ανακοίνωσε επίσημα την έναρξη της συνεργασίας τους μετά το τέλος της θητείας της με την Google.

Κύριο μέλημά της ξεκινώντας τις εργασίες της στην εταιρεία ήταν πως θα γίνει το Facebook μια προσοδοφόρα επιχείρηση αλλά για να το πετύχει θεώρησε ότι πρωταρχικός στόχος ήταν να κάνει το κοινωνικό αυτό δίκτυο ένα πραγματικά ενδιαφέρον χώρο κοινωνικής δικτύωσης για τους χρήστες του. Έτσι τα έσοδα αργά ή γρήγορα θα ακολουθούσαν.

Από την άνοιξη σύσσωμη η διοίκηση της εταιρείας συμφώνησε ότι θα έπρεπε να στηρίξουν διακριτικά την διαφημιστική προβολή και από το 2010 το Facebook έγινε πλέον κερδοφόρο. Σύμφωνα με την εταιρεία, η Sandberg επιβλέπει όλες τις επιχειρηματικές δραστηριότητες συμπεριλαμβανομένων των πωλήσεων, του μάρκετινγκ, της εμπορικής ανάπτυξης, των ανθρωπίνων πόρων και της επικοινωνιακής πολιτικής.

Η επαγγελματική ωστόσο ανέλιξη της Sandberg δεν σταμάτησε μόνο στο Facebook. Το 2009 μπήκε στο διοικητικό συμβούλιο της Walt Disney Company ενώ εργάζεται επίσης και στο διοικητικό συμβούλιο των Starbucks με ετήσιες απολαβές 280.000 δολάρια. Παράλληλα δραστηριοποιείται και στα διοικητικά συμβούλια άλλων οργανώσεων και ινστιτούτων ανάμεσα στα οποία είναι τα Brookins Institution, Women for Women International, V-Day και Ad Council, ενώ το Μάϊο διάβασε τον εναρκτήριο λόγο στην τελετή αποφοίτησης του Barnard College.

Στην προσωπική της ζωή είναι παντρεμένη με τον David Goldberg, ο οποίος σήμερα είναι ο CEO της εταιρείας Survey Monkey.

Η πορεία της μέχρι τώρα διαγράφεται λαμπρή αν σκεφτεί κανείς ότι ήδη από το 2007 περιλαμβάνεται συνεχώς στη λίστα με τις ‘50 πιο ισχυρές γυναίκες στις επιχειρήσεις’ του περιοδικού Fortune, ενώ το 2007 ήταν και η νεότερη ανάμεσα στις υπόλοιπες γυναίκες που συμπλήρωναν τη λίστα. Μάλιστα, το 2007 είχε πάρει την 19^η θέση στη λίστα της The Wall Street Journal ‘Women to Watch’ δείχνοντας ότι υπήρχε όντως σημαντικός λόγος για προσέξει κάποιος την πορεία της, ενώ το 2011 έλαβε την 5^η θέση στη λίστα του Forbes με τις ‘100 πιο ισχυρές γυναίκες’ και το περιοδικό Business Week την συμπεριέλαβε την ίδια χρονιά στη λίστα με τους ’25 πιο σημαντικούς ανθρώπους στο διαδίκτυο ’.

Η Sheryl Sandberg δεν αποτελεί μια συνηθισμένη περίπτωση γυναίκας που επαναπαύεται στις δάφνες της. Αν σκεφτεί κανείς ότι πάντα κυνηγάει την επόμενη μεγάλη επιτυχία όπως ακριβώς και ένας φιλόδοξος άντρας και συμπροεδρεύει αυτές τις ημέρες στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός ανάμεσα σε άντρες και μόνο είναι ξεκάθαρο ότι έχουμε πολλά ακόμα να περιμένουμε από αυτή.

http://www.capital.gr/News.asp?id=1393589

Πηγή:www.capital.gr

Και τώρα μία ανούσια ανάρτηση αφιερωμένη στον Xray!

2012-01-28T03:28:00.004+02:00

Shadow Paintings

2012-01-27T18:26:00.000+02:00

Tιιιι?

2012-01-27T17:35:00.000+02:00

Τα δεδομένα είναι τα εξής: δεδομένο είναι οτι αν ανοίξετε αυτό το βίντεο θα καραγουστάρετε, "πες τα χρυσόστομε κι εγώ αυτά έλεγα στο Μαράκι χτες, άπαιχτος, εξαιρετικός, εσύ να τ' ακούς μαλάκα Γιάννη" και τα συναφή. Δεδομένη όμως είναι και η επιρροή του λόγου του Αποστολίδη μετά την παρακολούθηση της συνέντευξης. Μμμμμ... Ξες ξες, κι εγώ ξέρω δικέ μου! Τόσα βίντεα είδαμε παρέα!

2012-01-27T00:52:00.003+02:00

Αυτές τις δύσκολες ώρες να ξέρες πόσο μας λείπεις

2012-01-26T22:41:00.000+02:00

Η πόλη με τα 1000 πρόσωπα

2012-01-26T21:03:00.000+02:00

της Β. Δημοπούλου
Η φωτογραφία τραβήχτηκε σε κάποιο πεζόδρομο της Αθήνας. Συγκέντρωσε εκατοντάδες likes και shares. Mέσα σε λίγες ώρες έκανε τον γύρο του Facebook, διαβάζω στο άρθρο. Αν μπορούσε η τεχνολογία να μετατρέψει τα likes, shares, σε 1 ζευγάρι κάλτσες, 1 σκούφο, όλα θα ήταν διαφορετικά! Πολύτιμη η τεχνολογία, δεν λέω. Δεν έχει βρεθεί όμως ο αλγόριθμος που θα κάνει αυτή την πόλη λίγο καλύτερη με like. Την πόλη με τα 1000 πρόσωπα.
Aπό εσένα εξαρτάται ποιο πρόσωπο είσαι διατεθειμένος να επιλέξεις και να «δεις» κάθε φορά.

Πρόσφατα επέλεξα να δω το πρόσωπο της μοναξιάς, της εγκατάλειψης, στην ΚΛΙΜΑΚΑ - Ξενώνας Στήριξης Αστέγων, 300μ από την Βουτάδων. Τον δρόμο με το πρόσωπο των χαρούμενων νιάτων, της μουσικής. Ειρωνικό; Όχι! Απλά, πραγματικότητα. Παρκάραμε κοντά στο κόκκινο σπίτι για να ξεφορτώσουμε κάποια είδη πρώτης ανάγκης. Ένας είπε στην φίλη «Εσύ go Παράδεισος». Γελάσαμε.
Άνθρωποι με αξιοπρέπεια, περηφάνια, που μια στραβοτιμονιά, μια ατυχία τους οδήγησε κάτω από μία γέφυρα. Τους οδήγησε στην γειτονιά των αστέγων. Ένας 78χρονος, με κεφάλι σκυμμένο, κρατάει την μαγκούρα του σφιχτά. Ηλεκτρικό ρεύμα με διαπερνά. Βλέμμα άδειο αλλά η ματιά διαπεραστική, διεισδυτική. Προσπαθούν να σε διαβάσουν; Να σε εμπιστευτούν; Να πάρουν δύναμη; Δεν ξέρεις. Αυτοί τουλάχιστον έχουν το θάρρος και σε κοιτάνε μες τα μάτια όταν πολλοί άλλοι δίπλα μας το αποφεύγουν με επιτυχία.
Αναμειχτήκαμε στο πλήθος και τότε κάτι αναπάντεχο συνέβη. Η γλώσσα δέθηκε κόμπος, δεν ήξερα τι να πω, πώς να αρχίσω μια κουβέντα, βρε αδερφέ. Ο κος Χρήστος πλησιάζει, βγάζει από την τσέπη ένα σκόρδο και ένα κάστανο, μας κάνει νόημα να του πούμε τι είναι. Έτσι άρχισε η κουβέντα, χωρίς θέμα. Απλά! Με ένα κεφάλι σκόρδο και ένα κάστανο.
Ο κος Βαγγέλης ήρθε στην παρέα, πεταγόταν από τον Όμηρο και τον Ευκλείδη, στον Καναδά και στην αδερφή του. Θέμα; Κανένα. Αλλά, ποιος νοιαζόταν; Δεν βρεθήκαμε εκεί για να αναλύσουμε το IMF, τον πόλεμο της Νιγηρίας.
«Σας ζάλισα, αλλά έχουμε ανάγκη να μιλάμε, να μην τρελαθούμε, σε τρελαίνει η μοναξιά, ο φόβος, μαζευόμαστε εδώ να μην είμαστε μόνοι μας. Ήρθα πριν 2 μήνες, δεν κατάφερα να το αποφύγω, μπορεί να έκανα λάθη, είμαι άνθρωπος όμως. Ποιος δεν κάνει λάθη; Στην αρχή ήμασταν 30 περίπου, τώρα πάνω από 150 άτομα, ιδίως μετά τα Χριστούγεννα. Υπάρχουν και οικογένειες πλέον. Κανείς δεν νοιάζεται σε αυτήν την χώρα. Μήπως είσαστε από κάποια Υπηρεσία; Θέλουμε αν μπορείτε να φτιάξετε ένα σκέπαστρο, κάτι απλό. Όταν βρέχει δεν έχουμε πού να κάτσουμε, λάσπη γίνεται εδώ».
Φεύγοντας, προσπαθώντας να βάλω σε τάξη εικόνες, συναισθήματα μιάμισης ώρας, ήρθε στον νου μια σκηνή που μου έχουν διηγηθεί.
Έτος 1939, στην κουζίνα ενός σπιτιού σε χωριό. «Μα πού το πας το φαγητό Βασίλη, πέντε στόματα έχουμε να ταΐσουμε, τι θα φάμε;». Ο Βασίλης χαμογελώντας αποκρίθηκε «Δεν πειράζει Αγγελική, τα δικά μας θα φάνε αύριο, άσε να φάνε σήμερα τα άλλα, που δεν έχουν» και διέσχισε την αυλή με την κατσαρόλα στα χέρια.
Το ’39 δεν έκαναν click σε like, έπαιρναν την κατσαρόλα και πήγαιναν στην διπλανή οικογένεια που είχε περισσότερη ανάγκη. Ίσως έτσι να επιβίωσαν οι παππούδες μας.

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.anagnwstes&id=12074

Γκραφίτι - Μολότοφ

2012-01-26T20:06:00.001+02:00

Dolce & Banana, τι δεν καταλαβαίνεις ;

2012-01-25T18:24:00.000+02:00

Mr. Beanbastic

2012-01-24T20:21:00.002+02:00

Doorbell

2012-01-24T17:49:00.002+02:00

Ε ναι ρε παίχτη μου!

2012-01-23T20:17:00.000+02:00

Kαλησπέρα...

2012-01-23T18:12:00.002+02:00

...

2012-01-23T18:04:00.003+02:00

Θα το ανεβάζω μέχρι να πετύχει

2012-01-23T17:52:00.000+02:00

Classic Beauty

2012-01-22T22:28:00.003+02:00

By Alexandros Liokis

Όταν αιθέριες υπάρξεις συναντιούνται,το αποτέλεσμα είναι μαγικό.Απολαύστε υπεύθυνα!!

ΥΓ: ειδικά o badstuber το ακολουθεί κατά γράμμα

DC and Ken Block present Gymkhana FOUR: The Hollywood Megamercial.

2012-01-22T17:52:00.002+02:00

Αυτό είναι που λέμε… μόνο τα φασόλια πειράζουν κι αυτά… όταν είναι άβραστα!

2012-01-22T02:27:00.000+02:00

Singham... μια ταινία δράσης για όλη την οικογένεια…

2012-01-22T02:17:00.002+02:00

Είναι δυνατός, είναι λιοντάρι, είναι ο Sihgham. Επιθεωρητής της αστυνομίας, ηθικός και του καθήκοντος. Αδύνατο σημείο; Δεν μπορεί τους αλήτες, και τα ρεμάλια. Δεν διστάζει να τα βάλει ακόμη και με τον αρχηγό της αστυνομίας ή και τον δήμαρχο, προκειμένου να καθαρίσει... την βρωμιά.

Μέγας Γρίφος…

Θα τα καταφέρει;

Αυτό για τους πολυπολιτισμικούς καλτσικούς…

2012-01-22T02:06:00.002+02:00

Οι Whitefield Brothers είναι μια μουσική κολεκτίβα από το Μόναχο – σχηματισμένη γύρω από τους Jan ‘JJ’ & Max ‘Muggy’ Whitefield (Poets of Rhythm) - με αρκετή πολυφωνία και έντονο πειραματισμό! Μαζί τους σε sessions που έλαβαν χώρα σε Ευρώπη και Αμερική… Edan, Mr. Lif, Bajka, Percee P, MED, Antibalas, El Michels Affair, Quantic, Express Brass Band, Masaru Nishimotο...

!!!!!!!!

Το 2^ο άλπμουμ τους Earthology, είναι μια μουσική περιήγηση σχεδόν σε όλο τον πλανήτη με έμφαση σε Ασία και Αφρική, μέσα από ένα σύγχρονο αφροαμερικανικό πρίσμα που στηρίζεται στην παράδοση! Βreaks, rappin, ethio-jazz, afro-rock, psych-funk που θυμίζει 60ς…

Είναι να απορείς πως χωρέσανε τόσα ετερόκλητα στοιχεία σ’ έναν μόνο δίσκο!!!

Είσαι τεράστιος

2012-01-21T15:03:00.002+02:00

Belle...

2012-01-21T05:03:00.000+02:00

SOPA, PIPA, Anonymous, Megaupload, κυβερνητικά site των ΗΠΑ, Κυβερνοπόλεμος…

2012-01-21T02:05:00.004+02:00

H γνώση και η πληροφορία είναι σαν την φωτιά, όλοι μπορούν να παίρνουν και αυτή να μην τελειώνει...

Για ένα 24ωρο η αγγλική έκδοση της Wikipedia παρέμεινε κλειστή ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τα προτεινόμενα, αμφιλεγόμενα νομοσχέδια της αμερικανικής κυβέρνησης για την καταπολέμηση της πειρατείας στο διαδίκτυο, SOPA (Stop Online Piracy Act – Νόμος «Σταματήστε την πειρατεία στο Ίντερνετ») και PIPA (Protect Intellectual Property Act (Νόμος «Προστατεύστε την πνευματική ιδιοκτησία»), που απειλούν το μέλλον του ίντερνετ.

Όπως εξήγησε ο ιδρυτή της wikipedia, Jimmy Wales «πρόκειται για απόφαση της κοινότητας της Wikipedia» και πρόσθεσε, σε μήνυμα στο Twitter, ότι «χρειάζεται να στείλουμε στην Ουάσινγκτον ένα ΜΕΓΆΛΟ μήνυμα».

Σε μια ανοικτή τους επιστολή τον περασμένο μήνα, οι ιδρυτές της Google, Twitter, Wikipedia, Yahoo! και άλλων ιστοσελίδων δήλωναν ότι τα δύο αμερικανικά νομοσχέδια δίνουν στην αμερικανική κυβέρνηση την εξουσία να λογοκρίνει το διαδίκτυο, χρησιμοποιώντας τεχνικές παρόμοιες με εκείνες που επικρατούν στην Κίνα, τη Μαλαισία και το Ιράν.

Τέλος την περασμένη Παρασκευή ανακοινώθηκε πως αποσύρεται η διάταξη για μπλοκάρισμα των site με «πειρατικό» περιεχόμενο μέσω DNS από τον SOPA και τον PIPA, μία μικρή νίκη για τους πολέμιους του νόμου. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Λευκός Οίκος την περασμένη εβδομάδα δήλωσε ότι δεν θα στηρίξει «νόμους που περιορίζουν την ελευθερία της έκφρασης, αυξάνουν τον κίνδυνο ασφάλειας στον κυβερνοχώρο, ή υπονομεύουν το δυναμικό, καινοτόμο παγκόσμιο διαδίκτυο».
Φήμες λεν ότι την ερχόμενη Δευτέρα θα αποσυρθεί ή ότι θα μπει στο συρτάρι ολόκληρος ο SOPA χωρίς να είναι σαφές ποια θα είναι η συνέχεια.

Η οργάνωση χάκερ «Anonymous» ανακοίνωσε πως εξαπέλυσε τη μεγαλύτερη online επίθεση που έχει πραγματοποιήσει ποτέ σε αντίποινα για την κίνηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ να κλείσει μία από τις μεγαλύτερες στον κόσμο ιστοσελίδες διανομής αρχείων, την Megaupload.com, με κατηγορίες για παραβιάσεις πνευματικών δικαιωμάτων.

Περισσότερα από 5.000 μέλη της οργάνωσης Anonymous συνεργάσθηκαν για να «κατεβάσουν» τα site του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης, της ένωσης της κινηματογραφικής βιομηχανίας Motion Picture Association of America και της ένωσης της δισκογραφικής βιομηχανίας Recording Industry Association of America.

Χθες δεν υπήρχε δυνατότητα πρόσβασης σ' αυτές τις τρεις ιστοσελίδες των ΗΠΑ.

Οι Anonymous ανέφεραν στο λογαριασμό τους στο Twitter @YourAnonNews ότι 5.635 πρόσωπα βάζουν στόχο τα site, περιλαμβανομένων αυτών του FBI και του Λευκού Οίκου, αν και τα δύο τελευταία φαίνονταν ότι λειτουργούν.

Η κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε αφού ομοσπονδιακοί εισαγγελείς απήγγειλαν κατηγορίες σε βάρος επτά προσώπων που συνδέονται με το Megaupload, για τα οποία είπαν ότι κέρδισαν 175 εκατομμύρια δολάρια ενώ κόστισαν στους κατόχους
πνευματικών δικαιωμάτων περισσότερα από 500 εκατομμύρια δολάρια σε απολεσθέν εισόδημα.

Ο ιδρυτής του Megaupload, ο Κιμ Ντότκομ, το πραγματικό όνομα του οποίου είναι Κιμ Σμιτς, ήταν μεταξύ των τεσσάρων κατηγορουμένων που συνελήφθησαν σήμερα στη Νέα Ζηλανδία.

Οι χρήστες του Megaupload μπορούσαν να φορτώνουν μουσική, ταινίες, τηλεοπτικά προγράμματα και ψηφιακά βιβλία, μεγάλο μέρος των οποίων είχαν αντιγραφεί παρανόμως, σύμφωνα με τις κατηγορίες των αμερικανικών αρχών.

«Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες ποινικές υποθέσεις πνευματικής ιδιοκτησίας που έχουν εκδικαστεί ποτέ από τις ΗΠΑ και έχει απ' ευθείας στόχο την κατάχρηση ενός ιστότοπου αποθήκευσης και διανομής περιεχομένου για τη διάπραξη και τη διευκόλυνση εγκλημάτων πνευματικής ιδιοκτησίας» ανακοίνωσε το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ.

Η ανακοίνωση εκδόθηκε μια μέρα αφού κορυφαίες ιστοσελίδες όπως οι Google και Wikipedia, συμμετείχαν σ' ένα «μπλακάουτ» στο Ίντερνετ για να διαμαρτυρηθούν για τα προτεινόμενα αμερικανικά νομοσχέδια κατά της πειρατείας στο Ίντερνετ, για τα οποία υποστηρίζουν ότι θα περιορίσουν σημαντικά την ελευθερία στο Διαδίκτυο.

Το Megaupload έχει την έδρα του στο Χονγκ Κονγκ, αλλά έχει σέρβερ στις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα οι αμερικανικές αρχές να έχουν δικαιοδοσία στην υπόθεση.

Η ιστοσελίδα είχε υποστηρίξει πως έχει περισσότερους από 150 εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες και 50 εκατομμύρια καθημερινούς επισκέπτες.

Αυτοί που συνελήφθησαν έξω από το Όκλαντ εμφανίσθηκαν σήμερα ενώπιον δικαστηρίου και θα παραμείνουν υπό κράτηση ως τη Δευτέρα, οπότε θα εξεταστεί αν θα αποφυλακιστούν με εγγύηση.

Οι αμερικανικές αρχές ανακοίνωσαν πως πρόκειται για τον Ντοτκόμ, 37 ετών, κάτοικο Νέας Ζηλανδίας και Χονγκ Κονγκ· τον συνιδρυτή και επικεφαλής τεχνικό Ματίας Όρτμαν, 40 ετών, από τη Γερμανία· τον επικεφαλής του μάρκετινγκ Φιν Μπατάτο, 38 ετών, επίσης απο τη Γερμανία· και τον επικεφαλής προγραμματιστή Μπραν φαν ντερ Κολκ, 29 ετών, από τη Ολλανδία.

Οι άλλοι κατηγορούμενοι που εξακολουθούν να διαφεύγουν είναι ένας Γερμανός, ένας Σλοβάκος και ένας Εσθονός.

Κατηγορούνται για συνωμοσία, για διάπραξη απάτης, συνωμοσία για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων και συνωμοσία για ξέπλυμα χρημάτων.
Αν εκδοθούν και καταδικαστούν στις ΗΠΑ, αντιμετωπίζουν ποινές κάθειρξης μέχρι 55 ετών.

Κατασχέθηκαν περιουσιακά στοιχεία του Megaupload αξίας 50 εκατομμυρίων δολαρίων, όπως ανακοίνωσαν οι αμερικανικές αρχές.

Στη Νέα Ζηλανδία, αυτά τα περιουσιακά στοιχεία περιλάμβαναν μια Rolls Royce Phantom Drophead Coupe, άλλα αυτοκίνητα και πίνακες ζωγραφικής.

Ο επιθεωρητής Γκραν Ουόρμολντ δήλωσε στη Νέα Ζηλανδία ότι οι συλλήψεις ήταν το αποτέλεσμα αρκετών μηνών συντονισμού με το FBI και το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ.