Εμπρός της γης οι κολασμένοι

Ελπίζω να στοκάρατε σε χαρτιά υγείας

Ελλάδα, η κοιτίδα του Πολιτισμού

Sisa

Ζωή, Θεοδώρα, Ραχήλ

Του Κώστα Βαξεβάνη

«Μία από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας, είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σε αυτό που σε συνθλίβει.»

Αλμπέρ Καμύ

Έκλεισε η ΕΡΤ. Έχουμε όμως ιδιωτική τηλεόραση...

Ανεκτίμητο video.

Ο καφές και η δημοκρατία

Του Αζίζ Νεσίν

Δυο πράγματα δεν ευδοκιμούν στη χώρα μας. το ένα είναι
το δέντρο του καφέ και το άλλο η Δημοκρατία. Και τα δύο μας
έρχονται από το εξωτερικό.
Στα χώματά μας δεν μπορέσαμε ν’ αναπτύξουμε με κανένα
τρόπο το δέντρο του καφέ. Το κλίμα της χώρας μας, το νερό, το
χώμα, δεν είναι κατάλληλα για την ανάπτυξη του δέντρου
αυτού.
Όσο για τη Δημοκρατία… Η αλήθεια είναι πως ό,τι
περνούσε από το χέρι μας, δεν παραλείψαμε να το κάνουμε, για
την ανάπτυξή της, για την εδραίωσή της. Αν κοιτάξετε την
ιστορία μας, πριν από εκατό χρόνια πάνω κάτω ρίχτηκε στη
χώρα μας ο σπόρος της Δημοκρατίας. Είναι εκατό χρόνια που
όλο λέμε:
“Αμάν η Δημοκρατία μας μπουμπούκιασε!…”

Από ψηλά (2)

4:37

Συνέντευξη με τον κανίβαλο της Συρίας

 
Abu Sakkar από CDemo83

Λίγους μήνες πριν, ένα ερασιτεχνικό βίντεο ωμού κανιβαλισμού και φρικιαστικής κτηνωδίας είχε κάνει τον γύρο του πλανήτη. Ο Σύρος πολέμαρχος Αμπού Σακάρ (Abu Sakkar) εμφανιζόταν να ξεκοιλιάζει ένα νεκρό κυβερνητικό στρατιώτη και μετά να "τρώει" κυριολεκτικά την καρδιά του.
Τώρα, ο "κανίβαλος της Συρίας" όπως αποκαλείται, δίνει συνέντευξη στο BBC. Μιλώντας στον απεσταλμένο στη Δαμασκό Paul Wood, ο 27χρονος δήλωσε κυνικά πως "δεν θυμάται πολλά πράγματα από το περιστατικό αυτό".

Ένα ευγενικό μήνυμα

Μια ανυπότακτη πόλη-κράτος στη Δανία

Το «γαλατικό» χωριό της Κοπενχάγης. Τι κάνει τη Freetown Christiania διαφορετική από τις άλλες πόλεις της Δανίας; Τα πάντα


1971. Μια νέα κοινότητα γεννιέται μέσα στην Κοπενχάγη. Οι κάτοικοι γκρεμίζουν τους φράκτες της μόλις και μετά βίας φυλασσόμενης πρώην στρατιωτικής ένωσης και αφήνουν τα παιδιά τους να τη χρησιμοποιούν ως παιδική χαρά. Περιστασιακά, οι άστεγοι κοιμούνται στα άδεια κτίρια. Τελικά, 34 εκτάρια γης κατοικούνται και αυτοδιοικούνται από τους κατοίκους, οι οποίοι μένουν εκεί χωρίς τίτλους ιδιοκτησίας. Ο δημοσιογράφος Jacob Ludvigsen κάνει γνωστή την ύπαρξη της ανεξάρτητης κοινότητας το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, σε ένα άρθρο στην εφημερίδα Hovedbladet. Στόχος της κοινότητας ήταν να δημιουργηθεί μια νέα, διαφορετική κοινωνία, αυτοδιοικούμενη και τελείως ανεξάρτητη, μέσα στην οποία κάθε μέλος έχει δεσμευτεί για την ευημερία της σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο.

Aj;izei giat;i ;etsi e;inai

Kai  giat;i o sav;opoulos den di;ekopse ;opvw ua ;ekane o opoiosd;hpote .


A! mou kolhsan ta alfavhta sto plhktrologeio kai den grafei ellhnik;a. par;ola ayt;a, eg;v synex;izv ton ag;vna.

Η γειτονιά του μέλλοντος

H Sociopolis είναι ένα πρότζεκτ που ξεκίνησε να χτίζεται το 2008 στις παρυφές της Βαλένθια. Όταν ολοκληρωθεί, θα στεγάσει 2.800 οικογένειες. Αλλά τι οικογένειες; Με δεδομένο ότι η παραδοσιακή μορφή της με δύο γονείς και ένα-δύο παιδιά δεν αντιπροσωπεύει ούτε το 50% των σύγχρονων νοικοκυριών σε πολλές περιοχές της Ισπανίας, οι αρχιτέκτονες -εμπνευστές της Sociopolis σκέφτηκαν να φτιάξουν κατοικίες ευέλικτες και προσαρμοσμένες στα σύγχρονα πρότυπα ζωής. Για εργένηδες, για ηλικιωμένους που ζουν μόνοι αλλά χρειάζονται κάποιας μορφής υποστήριξη, για ζευγάρια που αποκτούν σε μεγαλύτερη ηλικία παιδιά.

Και καλή μας άνοιξη

Και τώρα, μερικές πρακτικές συμβουλές

Ποτέ δεν υποχρεώνουμε τη σύντροφο μας να καταπιεί τα σωματικά μας υγρά εκτός και αν δεν προλαβαίνουμε να τραβήξουμε το χέρι μας από το κεφάλι της.


Ποτέ δεν εκφέρουμε αρνητικά σχόλια για τα οπίσθια ή το στήθος μιας γυναίκας εκτός και αν είναι αχανή ή κρεμασμένα, αντίστοιχα.


Ποτέ δεν εξωθούμε τη σύντροφο μας σε πρωκτικό σεξ χωρίς τη θέληση της εκτός και αν μας λέει «όχι μη δεν θέλω» που σημαίνει ότι θέλει.


Ποτέ δεν μένουμε πιστοί σε λιγότερες από μία γυναίκες.

Στη Γερμανία μεταφέρεται η Εγνατία Οδός

Στη Γερμανία θα μεταφερθεί ο αυτοκινητόδρομος της Εγνατίας οδού σε περίπτωση που η χώρα μας δεν πιάσει τους στόχους της σχετικά με τα τέλη κυκλοφορίας, σύμφωνα με πηγές του ΥΠ.ΟΙΚ.

Ο παραπάνω όρος, βρίσκεται στο τρίτο μνημόνιο που υπέγραψε η Ελλάδα. Είχε προστεθεί από την μεριά της Τρόικας, αλλά είχε θεωρηθεί συμβολικός από την ελληνική πλευρά, η οποία και τον αποδέχτηκε. Η απειλή αυτή όμως φαίνεται πως πάρει σάρκα και οστά σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν πιάσει τους στόχους, καθώς το Υπουργείο Δημόσιων Έργων  της Γερμανίας καλοβλέπει την περίπτωση της Εγνατίας για την σύνδεση Φρανκφούρτης – Αμβούργου, που έχει κριθεί αναγκαία. Τεχνοκράτης του Γερμανικού Υπουργείου δήλωσε στο «Κουλούρι»: «Το έργο είναι τεχνικά εφικτό και οι συγκυρίες είναι βολικές. Θα αφήσουμε μόνο τα διόδια στην Ελλάδα, από τα οποία θα εισπράττονται κανονικά τα κόμιστρα και στη συνέχεια θα αποδίδονται στην Γερμανία για την συντήρηση του, γερμανικού πλέον, αυτοκινητοδρόμου».

Thomas Kuban: Ο άνθρωπος που μπήκε στα άδυτα των νεοναζί

Στις συνεντεύξεις τύπου που δίνει, εμφανίζεται με σκουφί, γένια και γυαλιά ηλίου. Ο άνθρωπος που έχει γίνει παγκοσμίως γνωστός με το όνομα Thomas Kuban, πρέπει με κάθε τρόπο να κρατάει μυστική την ταυτότητα του. Δεκάδες νεοναζί θα πλήρωναν όσο όσο για να τον πιάσουν στα χέρια τους.

Στο γκέτο του Παρισιού, κάτι από Αθήνα

«Επτά χρόνια μετά, τα προάστεια του Παρισιού εξακολουθούν να σιγοβράζουν από δυσαρέσκεια. Στο γκέτο όπου πυροδοτήθηκαν οι ταραχές του 2005 και δύο αγόρια βρήκαν το θάνατο από ηλεκτροπληξία σε σταθμό ενέργειας καθώς έτρεχαν για να ξεφύγουν από αστυνομικούς, οι κάτοικοι απογοητευμένοι δε βλέπουν καμία πιθανότητα αλλαγής».

Με ένα εκτενές κείμενο στη Guardian, η Angelique Chrisafis περιγράφει με έντονες εικόνες το πώς οι σχέσεις των πολιτών με την αστυνομία σε συνδυασμό με τη φτώχεια και το ρατσισμό, γίνονται αιτία μεγάλων κοινωνικοπολιτικών εκρήξεων.

Οι «εξοχικοί» των Αθηνών

H Mαρία Μανωλέλη λίγο πριν τα Χριστούγεννα πέρασε μερικές βραδιές με κάποιους από τους άστεγους των Αθηνών

 ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ, ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ’90, ΕΜΕΙΝΑ ΕΚΠΛΗΚΤΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΘΜΟ ΤΩΝ ΑΣΤΕΓΩΝ. Δεν ξέρω πού έκρυβε το κατάφωτο, χριστουγεννιάτικο Λονδίνο όλους αυτούς τους ανθρώπους το πρωί, όμως σχεδόν με τάξη ξεπρόβαλλαν από παντού κρατώντας κούτες και κουβέρτες, στήνοντας το πρόχειρο κατάλυμά τους αμέσως μόλις έκλειναν τα καταστήματα. Αρκετοί με μια κιθάρα και ένα λιτό σημείωμα ζητούσαν κάποια βοήθεια, άλλοι χάνονταν μέσα στις κουβέρτες τους χωρίς να ζητάνε το παραμικρό, παραιτημένοι και παρατημένοι επίσης.