ναι; που είναι ο μαρτσέλο; ααα λειπει έ; α καλά, θα πάρω αργότερα. LIPI!

Εσείς τρώτε δημητριακά;

Ο Μάνος Αντώναρος έχει μερικές απορίες. Και τις θέτει. Οι απαντήσεις που παίρνει είναι κάτι περισσότερο από επαρκείς.

Hands off Syria

Επεισόδια σημειώθηκαν έξω από το Βρετανικό κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια δυναμικής αντιπολεμικής διαδήλωσης που έλαβε χώρα χτες από τις 12 το μεσημέρι και κρατάει ακόμα. Το πάθος ξεχείλιζε όπως μπορείτε να δείτε στην φωτογραφία, η συγκεκριμένη μάλιστα θεωρείται φαβορί για το βραβείο Πούλιτζερ.

Για το φαινόμενο των γαμοθέσεων εργασίας

Είχατε ποτέ την αίσθηση ότι η δουλειά σας θα μπορούσε να σας ευχαριστήσει; Ότι ο κόσμος θα συνέχιζε να γυρίζει αν δεν κάνατε αυτό το πράγμα που κάνετε από τις 9 έως τις 5; Ο David Graeber διερεύνησε το φαινόμενο των γαμοθέσεων εργασίας για το τελευταίο καλοκαιρινό μας τεύχος – όσοι εργάζονται θα πρέπει να το διαβάσουν προσεκτικά….

Είναι σημαντικό να φανταζόμαστε το μετά τον καπιταλισμό. Του Ντ. Χάρβεϊ

 

- Ετοιμάζετε το νέο βιβλίο σας «Οι δεκαεπτά αντιφάσεις του καπιταλισμού». Γιατί  επικεντρώνεστε σε αυτές;

-Η ανάλυση του καπιταλισμού δείχνει ότι υπάρχουν σημαντικές και θεμελιώδεις αντιφάσεις. Σε τακτά χρονικά διαστήματα οι αντιφάσεις αυτές ξεφεύγουν από τον έλεγχο και δημιουργούν κρίσεις. Σήμερα βρισκόμαστε μέσα σε μια κρίση, και νομίζω ότι είναι σημαντικό να ρωτήσουμε «ποιες ήταν οι αντιφάσεις που μας οδήγησαν σε αυτήν;». «Πώς μπορούμε να αναλύσουμε την κρίση από την άποψη των αντιφάσεων;» Μια από τις μεγάλες ρήσεις του Μαρξ ήταν ότι «μια κρίση είναι πάντα το αποτέλεσμα υπόγειων αντιφάσεων». Ως εκ τούτου, θα πρέπει να ασχοληθούμε με αυτές, παρά με τα αποτελέσματά τους. 

Χωρίς ρεύμα η Σαντορίνη

Χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα είναι από το μεσημέρι η Σαντορίνη και η κατάσταση στο νησί είναι τραγική επειδή οι γαλλικές σαμπάνιες έχουν αρχίσει να ζεσταίνονται και τα φουά γκρα να χαλάνε. Το μπλακ άουτ οφείλεται σε έκρηξη που σημειώθηκε σε γεννήτρια στο εργοστάσιο της ΔΕΗ.

Η έκρηξη σημειώθηκε μετά από τοποθέτηση βόμβας από τους καταστηματάρχες του νησιού.
Οι καταστηματάρχες έβαλαν βόμβα στο εργοστάσιο της ΔΕΗ, ώστε να κοπεί το ρεύμα και να μην κόβουν αποδείξεις.
Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, βρέθηκε προκήρυξη δίπλα στο ηλιοβασίλεμα, και την ευθύνη για το βομβιστικό χτύπημα ανέλαβε η οργάνωση «Πυρήνες της Καλντέρας».
Ήδη, οι καταστηματάρχες των άλλων περιοχών της χώρας ετοιμάζονται να ανατινάξουν όλα τα εργοστάσια της ΔΕΗ, και από αύριο όλη η Ελλάδα θα είναι χωρίς ρεύμα.

Ενώ οι φίλοι φεύγουν

Αρθρογράφος:


Θωμάς Τσαλαπάτης

Η πατρίδα μου είναι πτήση χαμηλού κόστους, ζει απομυζώντας ακτογραμμές σαν τα κατσίκια που βοσκάν τ‘ αλάτι σε ανθολογίες καρτ-ποστάλ. Τη σέρνει δάνειο οχηματαγωγό, λογής βαρούλκα σηκώνουν τα μέλη της, και σνάιπερ στις γωνίες καλύπτουν την πομπή. Την τραβάω μονόπλανα, την αναγνωρίζω από την όψη ομόλογου. Επένδυση με ορίζοντα, κι ανδρόγυνα τη διαπιστεύω, σεναριακά. Φορώ γυαλιά εποχής να καθρεφτίζεται σαν μου μιλά και την κερνώ λικέρ μαστίχα που της είχα κλεμμένο. Ανάβει Παπαστράτο και κοιτά, πάλι μέσα από το γυαλί μου, η μικρού μήκους πατρίδα μου, η βραβευμένη σε ξένα φεστιβάλ. (Θοδωρής Ρακόπουλος,από τη συλλογή «Ορυκτό Δάσος»,

εκδ. Νεφέλη 2013)

Εξαίρεση και κανόνας

Του Σταθη Ν. Καλυβα*


Συνδυάζω δύο ιδιότητες που ενίοτε θεωρούνται αντιφατικές: είμαι απόφοιτος του ελληνικού πανεπιστημίου αλλά στέκομαι κριτικά απέναντί του, θεωρώντας το βαθύτατα άρρωστο. Ολο και κάποιος θα βρεθεί να μου πει πως αφού τα πήγα καλά «έξω», αυτό σημαίνει πως το πανεπιστήμιο αξίζει παραπάνω απ’ ό,τι ισχυρίζομαι. Αρκεί μάλιστα μια είδηση πως κάποιος απόφοιτος κατέκτησε μια σημαντική διεθνή διάκριση για να καυτηριαστεί άμεσα η απαξίωση της ελληνικής ανώτατης παιδείας. Αλλωστε, μια χαρά δεν τα καταφέρνουν οι εκατοντάδες απόφοιτοι που σπουδάζουν στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου;

Μύρισε άνοιξη!

Γράφει η Άννα Μαρία

photo: Oscar Suleyman 

Ας ξεκινήσουμε να μιλάμε για τέχνη. Είναι άνοιξη και όλα έχουν άλλο χρώμα.  Είσαι εδώ και   δεν είσαι. Τα μάτια δεν μαζεύονται απ’ το παράθυρο και η καρδιά χτυπάει διαφορετικά. Κοίτα! Ο ήλιος, τα λουλούδια, τα πουλιά και ... ο ουρανός είναι γαλάζιος και τα σύννεφα άσπρα.

Μαζευτείτε, λέω εγώ! Περίοδος αναπαραγωγής είναι!

Brussels calling

Οι νέοι ξενιτεύονται. Έχει νόημα;

Οι σελίδες του browser ανοίγουν η μια μετά την άλλη, πιάνω το βιβλίο, πονάνε τα μάτια μου, τραβάω την κουρτίνα, χιονίζει. Το μπάνιο μου έχει γεμίσει νερά. Κάποια διαρροή μάλλον, δεν κατάλαβα καλά. Ένα ακόμα ζήτημα που πρέπει να διαχειριστώ μαζί με το νοίκι του σπιτιού, τον καινούργιο λογαριασμό τραπέζης, τις άδειες που δικαιούμαι.

Τέλη Μάρτη στις Βρυξέλλες.
Η θερμοκρασία -2, το γλυκό διαδέχεται το αλμυρό και τούμπαλιν, ενώ οι ατελείωτες skype συζητήσεις με κουράζουν. Ήχοι, εικόνες, ανεβάζω την ένταση, περνάνε τα λεπτά, οι ώρες. Τους άκουσα, τους είδα, τίποτα που να τους φέρει κοντά μου. Τίποτα που να μπορώ να κρατήσω λίγο παραπάνω απ’ όσο το καλό σήμα θα μου επιτρέψει.

Γιατί οι έξυπνοι δεν βρίσκουν ταίρι;

Αν αναρωτιέστε γιατί δεν μπορείτε να στεριώσετε με άνθρωπο ή γιατί έχετε τσακωθεί με όλους τους κολλητούς σας, η απάντηση είναι μια: Γιατί είστε πολύ έξυπνοι.  Σύμφωνα με αποτελέσματα ερευνών στο London School of Economics και στο Birbeck College οι πολύ έξυπνοι άνθρωποι, όταν έχουν να κάνουν με βασικές λειτουργίες της ανθρώπινης ζωής, όπως για παράδειγμα ο γάμος ή τα παιδιά, τα βρίσκουν..ολίγον σκούρα. Και είναι πολύ πιο πιθανό να καταλήξουν μόνοι, έρημοι και αλκοολικοί… Ακούγεται αστείο αλλά δεν είναι. Αποτελεί πόρισμα πανεπιστημιακών ερευνών και βασίζεται στο εξής επιχείρημα.

Δεν καταλαβαίνω γρι!

Γλυκοί μου άγνωστοι αναγνώστες,

η ανάρτηση αυτή είναι μια σπαρακτική κραυγή σε αναζήτηση καθοδήγησης, ένα μπουκάλι που μέσα του στριμώχνω ένα μήνυμα γραμμένο με πόνο και ιδρώτα και το ρίχνω στη βαθιά θάλασσα της blogόσφαιρας με την ελπίδα ότι θα φτάσει σε χέρι ικανό και καρδιά πρόθυμη (που κατά προτίμηση να ανήκουν στο ίδιο σώμα) να με βοηθήσουν. Θα αναρωτιέστε, βέβαια, για τους σοβαρότατους λόγους που έχουν φέρει εμένα, ένα άτομο αποδεδειγμένης αυτάρκειας, αυτοκυριαρχίας και αυτοδυναμίας, στη δυσμενή θέση να αναζητά blind-help στα διαδίκτυα (ειδικά μετά από την -όχι επίσημα (ακόμα) καταγεγραμμένη- τραυματική μου blind-date εμπειρία μ’ έναν σκίουρο που οικτρά με παραπλάνησε δηλώνοντας ότι κατείχε πτυχίο ECDL) και δεν πρόκειται να παρατείνω άλλο το εξαντλητικό αυτό μαρτύριο της άγνοιάς σας.

Στη Γερμανία μεταφέρεται η Εγνατία Οδός

Στη Γερμανία θα μεταφερθεί ο αυτοκινητόδρομος της Εγνατίας οδού σε περίπτωση που η χώρα μας δεν πιάσει τους στόχους της σχετικά με τα τέλη κυκλοφορίας, σύμφωνα με πηγές του ΥΠ.ΟΙΚ.

Ο παραπάνω όρος, βρίσκεται στο τρίτο μνημόνιο που υπέγραψε η Ελλάδα. Είχε προστεθεί από την μεριά της Τρόικας, αλλά είχε θεωρηθεί συμβολικός από την ελληνική πλευρά, η οποία και τον αποδέχτηκε. Η απειλή αυτή όμως φαίνεται πως πάρει σάρκα και οστά σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν πιάσει τους στόχους, καθώς το Υπουργείο Δημόσιων Έργων  της Γερμανίας καλοβλέπει την περίπτωση της Εγνατίας για την σύνδεση Φρανκφούρτης – Αμβούργου, που έχει κριθεί αναγκαία. Τεχνοκράτης του Γερμανικού Υπουργείου δήλωσε στο «Κουλούρι»: «Το έργο είναι τεχνικά εφικτό και οι συγκυρίες είναι βολικές. Θα αφήσουμε μόνο τα διόδια στην Ελλάδα, από τα οποία θα εισπράττονται κανονικά τα κόμιστρα και στη συνέχεια θα αποδίδονται στην Γερμανία για την συντήρηση του, γερμανικού πλέον, αυτοκινητοδρόμου».

Hello stranger... εντ φακ γιου τώρα, πριν «πάθουμε» τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα! «Διαόλια σου λέω μάτια μου...»

Γράφει η Άννα Μαρία

and so it is...

Βλέμματα γεμάτα ηλεκτρισμό. Χαμόγελα αμήχανα και προσμονή, της πιέζουν το κεφάλι σε μια ανεξέλεγκτη παλίνδρομη κίνηση αναγκάζοντας την να κοιτά εναλλάξ στο έδαφος και βαθιά στα μάτια του. Και ξανά. «Σε θέλω!» «Ναι! Σε θέλω!» Ταχυκαρδία αναίτια που δεν μπορεί να εξηγήσει. Εκείνη. Εκείνος έχει γευτεί ήδη το σώμα της ξεκινώντας απ’ τα πόδια, συνεχίζοντας με τους γλουτούς και το στήθος, μα πάντα θα επιμένει πως μαγεύτηκε απ’ την γοητεία των υπέροχων ματιών της και τα ... μακριά της δάχτυλα. 

Ρε παιδιά, ή εγώ γαμάω και δεν το ξέρω, ή το ακόλουθο βίντεο λέει αλήθεια και δεν το ξέρω. Ένα απο τα δύο, δεν το ξέρω

Ασκητική & graffiti

Γράφει η Άννα Μαρία

- Τι, τι, τι; Τι θέλεις; Τι....

- Θέλω, θέλω... 

Μας αξίζει αυτό;

Νίκος Σαραντάκος

«Πουστράκι τελειώνετε, κατάλαβες; Τελειώνουν τα πουστράκια. Άντε κωλομπήχτες, μαλάκες ηθοποιοί του κώλου, ε μαλάκες ηθοποιοί του κώλου. Κοίτα πουτανάκι, έρχεται η ώρα σου. Τράβα ρε, τράβα, έρχεται η ώρα σου. Έρχεται ρε και η αστυνομία σας φυλάει τα κωλαράκια, αφού σας τα γαμάνε που σας τα γαμάνε οι Πακιστανοί ρε. Αδερφές ξεσκισμένες. Γαμημένες αλβανικές κωλοτρυπίδες, ε γαμημένες αλβανικές κωλοτρυπίδες»

Ο οχετός που σας ανάγκασα να διαβάσετε δεν είναι παρά όσα ξεστόμισε μέσα σε 28 δευτερόλεπτα ο βουλευτής Β’ Αθηνών του ελληνικού κοινοβουλίου Ηλίας Παναγιώταρος, χτες έξω από το θέατρο Χυτήριο. Αν αντέχετε να τα ακούσετε και να τον δείτε, ιδού το βιντεάκι (που διαρκεί 39 δευτερόλεπτα, αλλά το υβρεολόγιο αρχίζει από το ενδέκατο):

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=JDzptwor6ps

Αν με διάβαζες, θα ξεκινούσα δίνοντάς σου έναν Kandinsky και θα τελείωνα ανάλογα...

Γράφει η Άννα Μαρία

Η σημερινή μέρα σου ανήκει! Είναι αυτή η μέρα που θα σου κάνω δώρο μια βόλτα στο σύμπαν. Θα τα δούμε όλα από απόσταση μήπως και τα μειώσουμε. Εγώ σε ξέρω, στο τέλος εσύ θα έχεις την έκπληξη.

Κοίτα αυτή την πολύχρωμη μπάλα. Κοίτα γύρω σου πόσο μονότονα όμορφες είναι οι άλλες, οι μεγάλες. Περίεργο, τα μπερδεμένα χρώματα και σχήματα έχουν τη ζωή. Ανακατώματα. Κοίτα πόσο διαφορετικό μαύρο υπάρχει γύρω μας, φωτίζεται το πρόσωπο σου από λάμψεις. Κι εσύ, αγόρι διαφορετικό κι εγώ λίγο αλλιώτικη. Κι οι δυο μας, μες το σκοτάδι της αιώρησης δεν είμαστε έρωτας, δεν θα ήθελες να ήμουν εγώ ο συνταξιδιώτης σου, δεν θα ήθελα να είσαι εσύ δίπλα μου στην πρώτη μου απόδραση. Η αγάπη όμως έχει πολλές μορφές και είναι πάντα μία. Κι εγώ σου έχω πει ποτέ πόσο σ’ αγαπώ; Ε; Πες μου!  Σου το έχω πει ποτέ;

Η ΟΡΘΟΠΕΤΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΟΥΣΤΙΑΣ

Γράφει η Άννα Μαρία

Η μαγεία του κινηματογράφου νίκησε. Σας λάτρεψα εσάς τους δύο, σας πόνεσα. Θα ήθελα να σας φιλήσω, να κοιμηθώ μαζί σας. Θα μπορούσα να κάνω έρωτα και στους δυο σας ταυτόχρονα ή ξεχωριστά. Όποιος σοκάρεται, ας αναλογιστεί γιατί σε ανάλογο σεξομπέρδεμα γυναικών, όλοι οι άντρες θα ήθελαν ακριβώς το ίδιο... Εδώ τα πράγματα είναι αλλιώτικα, όπως πάντα. Χαλαρώστε τους μυς του προσώπου σας απ’ την απρόσμενη χυδαιότητα. Χαλαρώστε και τα «λοιπά» απ’ την προκλητική εικόνα γυναίκας με δύο άντρες. (Υπερβολές για να σας κρατήσω ως το τέλος...) Δεν είναι σεξ. Είναι η δύναμη του οίκτου και της ομορφιάς. Δύο όμορφοι άντρες. Πονούν! Εγώ είμαι εδώ! Αγκαλιά....

Χθες; Χθέλω.

Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω παιδί. Σκεφτόταν. Οι μέρες περπατούσαν, περνούσαν, γινόντουσαν σκιές σε βαθύ σκοτάδι. Συνέχισε να χάνει μέρες, μετρώντας μέρες που έχασε. Μονολογούσε μόνος, πετούσε τη μάταιη ματιά του στο βωμό της βέβηλης θρησκείας του. Ως άλλος ιεροφάντης καθ-ιέρωσε τα απεγνωσμένα ουρλιαχτά των Σειρήνων, τους καταραμένους ολολυγμούς του Σίσυφου, την ακονισμένη σπάθη του Δαμοκλή. Ένιωθε κάθε μέρα απ’ την αρχή το ίδιο τέλος, τελείωναν απ’ την αρχή τους όλες οι μέρες, μα στο τέλος άρχιζε η κάθε μέρα ξανά και ξανά. Και αυτό φάνταζε ως η πιο αμείλικτη απειλή που έσκαβε την πιο βαθειά πληγή σε ένα αλώβητο κορμί. Τέλος και ένα βέλος είχε καρφωμένο μες στο στέρνο, αυτό το στερνό αντίο πάσχιζε να του ξεριζώσει την ψυχή. Περιμάζευε απ’ τους ανέμους κομμάτια ονείρων, τα πότιζε με αύρα θεϊκή και τα ‘σπερνε σε παραμυθένιους κήπους. Μες στην κατάνυξη της πιο βουβής απελπισίας τα κοιτούσε να ξυπνούν, να αργοσαλεύουν, να θεριεύουν. Κυκλώθηκε απ’ τις σκιές τους, στροβιλιζόταν μετέωρα μέσα στην περιδινούμενη ομίχλη και αυτή η άχλη θάμπωνε κάθε βλέμμα. Σωριάστηκε στο βλ-αίμα, καθώς αφέθηκε να σκαλίζει ψέμα πάνω στο δέρμα, σαν χαρακιές σε άυλα -άσωτα- σώματα.