By Xrisa-fi
Είναι πρωί, κάνει κρύο και εσύ με γρήγορα βήματα τρυπώνεις στα Starbucks ξινίζοντας τη μούρη σου που για μια ακόμη φορά γίνεται ο κακός χαμός με αργοπορημένους στην ουρά να παίζουν νευρικά με τα κλειδιά τους, κοιτώντας κάθε μισό λεπτό το ρολόι τους και ρίχνοντας ύπουλες ματιές στο διπλανό τους μη τυχόν και τους αρπάξει τη σειρά και χάσουν και άλλα πολύτιμα λεπτά. Περιμένεις λοιπόν στη σειρά σου χωρίς να ‘χεις ξυπνήσει καλά καλά ακόμα και με καμία διάθεση να πεις ακόμα και την παραγγελία σου. Έχεις αποφασίσει ότι είναι η μέρα που θα αφήσεις το marketing να σε παρασύρει και να επιλέξεις έναν απ’ τους τόσους διαθέσιμους καφέδες, που τόσο επιδέξια τοποθέτησαν μπροστά σου, κάνοντας τη ζωή σου λίγο πιο δύσκολη.


