Έβαλα άσχετες ετικέτες, μιας και το χουμε χέσει εδω μέσα και δεν μας διαβάζει κανείς, τουλάχιστον να κάνουμε το κομμάτι μας. Εγώ, το κανα. Ωραίο τραγουδάκι btw. Ααααχ αυτό το blog, κάποτε έσφυζε απο ζωή, τώρα... Δεν θα ήθελα να ανήκω σε ένα blog που δέχεται μέλη σαν και εμένα. Επίσης κάνει μια όμορφη μέρα. Όχι τώρα, τώρα είναι βράδυ. Τελικά είμαστε αυτοί που οι γονείς μας μας έλεγαν όταν ήμασταν μικροί, να μην κάνουμε παρέα.

Αλκοόλ: Η ιστορία του σε 859 λέξεις, μέσα από τα μάτια κάποιου που αποφεύγει τα μικρά λάθη, στο δρόμο προς το μεγάλο (ειδικός, για να μη ψάχνετε). REPOST γιατί έτσι μας αρέσει

Ναι είμαι πίτα, τι κοιτάς;

Πριν περάσω σε γνωστές-άγνωστες πληροφορίες και ελαφρώς προσωπικές απόψεις  - πάντα τεκμηριωμένες και μετά μουσικής - έχω…

Δυο πρόχειρα συμπεράσματα:

1. Το πρώτο κοκτέιλ είναι και το χειρότερο… Αγόρια, καθώς η φρεσκάδα και η τελειότητά του εμπαίζει και χαντακώνει καθένα που ακολουθεί.

2. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με το πρώτο φιλί… Κορίτσια. Η τελειότητά του μειώνει την αξία όσων ακολουθούν,  λέω εγώ… προσθέτοντας ένα άσχετο κατά τα φαινόμενα συμπλήρωμα, το οποίο ουδέποτε λεκτικοποιήθηκε.

Δυο πρώιμα υστερόγραφα:

1. Μη νομίζετε πως είμαι αβανγκάρντ τύπος. Παγώνω τα ποτά μου, τα οποία συνήθως είναι Otinane, με χυμό βρύσης κι ας αλλοιώνει το χλώριο, γεύση και άρωμα.

2. Είναι σίγουρο, πως, ότι ακολουθεί είναι χαμηλότερο των προσδοκιών σας, μα μην ξεχνάτε πως αυτό σημαίνει αυτογνωσία.

Music is ubiquity!

Σύντροφε Καρλ (Karl)… ο σύντροφος Κίνο (Quino)

Σε μια συζήτηση μας σύντροφε Καρλ, διεπίστωσα ότι δεν γνωρίζεις τον Κορνάρο και λέω στο άλλο μου μισό: λες να μην έχει συναντήσει ποτέ και τον Κίνο; Σύντροφος είναι κι αυτός – με την καλή έννοια πάντα – δεν κάνεις μια ανάρτηση…

Δείξε μου το ποδήλατο σου να σου πω ποιος είσαι

Παιδικό βιβλίο, καλές μου διακοπές & δυο λόγια… ηλικιωμένα.

Δεν υπάρχει καλή επίδραση. Κάθε επίδραση είναι ανήθικη από επιστημονική άποψη. Το να επηρεάζω έναν άνθρωπο σημαίνει να του δίνω την δική μου ψυχή. Δεν σκέφτεται με φυσικό τρόπο, ούτε φλογίζεται με τα δικά του πάθη. Οι αρετές του είναι ψεύτικές. Τα αμαρτήματα του – αν υπάρχει κάτι στον κόσμο που να μπορείς να το πεις αμάρτημα – είναι δανεικά. Σκοπός της ζωής είναι η αυτοανέλιξη. Ο καθένας βρίσκεται εδώ για να πραγματώσει στην εντέλεια τις φυσικές του ιδιότητες. Οι άνθρωποι σήμερα φοβούνται τον εαυτό τους. Το υψηλότερο καθήκον μας είναι το χρέος απέναντι στον εαυτό μας.  Αν ο άνθρωπος έδινε μορφή σε κάθε του αίσθημα, έκφραση σε κάθε του σκέψη, πραγματοποίηση σε κάθε του όνειρο, ο κόσμος θα κέρδιζε μια τεράστια ορμή χαράς. Και ο γενναιότερος ανάμεσά μας φοβάται τον εαυτό του. Τιμωρούμαστε για τα όχι μας. Κάθε εσωτερική παρόρμηση που πασχίζουμε να πνίξουμε, στρογγυλοκάθεται στο μυαλό μας και μας δηλητηριάζει.

Μάγκες ευχαριστώ, να 'στε καλά και του χρόνου!

Έχω βαρεθεί τις αναρτήσεις του Mathepeze

Παράδειγμα....(ανάρτησης του Mathepeze)

Για τέχνη?

Βιβλίο, ο καλύτερος φίλος (άντε και το ποδήλατο).

Αυτά είναι τα βιβλία που διάβασα τους μήνες που φθίνουν τα οπώρα και είπα να τα μοιραστώ. Ζωή που δεν μοιράζεται, είναι ζωή χαμένη. Αυτή είναι μία από τις παραφρασμένες φράσεις του Γιάννη, που όταν δεν είναι ρομαντικός είναι έξυπνος. Εγώ, είμαι ο Γιάννης και η απότιση τιμής είναι η πιο εκλεπτυσμένη μορφή εμπαιγμού.

Το δικαίωμα στην τεμπελιά

Να τεμπελιάζουμε στο καθετί, εκτός από τον έρωτα το ποτό και την τεμπελιά.

Λέσσινγκ

Next station "Το νόημα της ζωής" Please mind the gap…

 

 

Έχουμε να λέμε λοιπόν…

Η σελίδα 404 & η εκμετάλλευση του λάθους για την δημιουργία μιας καλύτερης σχέσης.

Η αψιλία είναι η αφετηρία της φιλοσοφίας. Έτσι, τις τελευταίες μέρες καταπολεμώ δραστικά την πραγματικότητα αγνοώντας την. Παίρνω το single speed ποδηλατάκι μου, φωτογραφική, την φάτσα του έκπληκτου αλλά με ελαφρά περιφρόνηση & κάνω σουλάτσα, τελειώνοντας τ’ απογεύματα μου με εικόνες που απλώς αποδεικνύουν  την ματαιότητα μιας μικρής και ανούσιας ετεροχρονισμένης δικαίωσης, που εν τέλει δεν ωφελεί κανέναν, πόσο μάλλον την αφεντιά μου.

Εκείνο το απόγευμα, μέσα σ’ ένα κάδρο διαφήμισης, με δυο ποδήλατα, ένα παγκάκι & ένα μιλφέιγ - από χίλια φύλλα τραγανής σφολιάτας, φρέσκια κρέμα και ζάχαρη άχνη - αυτοί λάτρεψαν την απόλαυση & εγώ τους τράβηξα με τον φακό μου. Εκείνος & η κόρη του.

Coming soon - Το πιο απίθανο σενάριο.

Δεν θα πω τι κι εντελώς φυσικά, ήταν αυτό που με είχε οδηγήσει, κάποιο βράδυ, σ’ ένα μουσικό χαμαιτυπείο… ας πω στο Ίλιον, γιατί στην πραγματικότητα δεν θυμάμαι.
  
Όμως, θυμάμαι σαν τώρα, πως ανάμεσα σε 30 τ.μ. έξι μουσικούς, δώδεκα πελάτες κι έντονη μυρωδιά πούρου,  γνώρισα τον Μπίλι που χαρακτηρίζονταν από… αρχές φαλάκρας, αταραξία Σινικού Τείχους και δύο κόκκινες τιράντες – που υποστήριζε πως ήταν άφθαρτες όσο και η ανωτερότητα του! Μετά από μια δίωρη διαφωνία για το αν ακούγαμε μια jazz μπάντα που έπαιζε ρεμπέτικά ή μια ρεμπέτικη μπάντα που έπαιζε jazz, συμπαθήσαμε ο ένας τον άλλον.

Έτσι, εγώ του μίλησα για νοσταλγικές ιστορίες με ιδιωτικά αεροπλάνα και χειμερινές διακοπές σε Zermatt & Megeve, κι εκείνος μου μίλησε για την απόρριψή του από το συμβούλιο ιδιοκτητών της πολυκατοικίας γιατί πλέον το καθαρό του εισόδημα δεν ήταν αρκετό. Καταστάσεις – που παρ’ όλη την σχεδόν απόκοσμη ομορφιά τους -  επιβεβαίωναν βαθιά μέσα μου πως η νυχτερινή ζωή για μένα είχε καταντήσει πλέον αβίωτη.

Για να τελειώνω με τις αναμνήσεις, εγώ του έδωσα ένα τσιγάρο σκοτωμένο, δηλαδή φλέσουρο (σλανγκιστί) κι εκείνος τούτο δω το βιβλιαράκι, του οποίου ακολουθεί παρουσίαση μέσω αποσπασμάτων…   

Η δύναμη της συνήθειας

Ο Τσαρλς Ντάχιγκ στο νέο βιβλίο του ποντάρει στη συνήθεια ως καθοριστική αρχή της ανθρώπινης συµπεριφοράς και εξηγεί τον µηχανισµό της εκµετάλλευσής της.

 

Η αφθονία είναι το μέλλον μας...

Μεταξύ άλλων…

Ένας φίλος μου είπε: Πάμε πίσω ρε, δεν βλέπεις ότι ο κόσμος αρχίζει να πεινάει και να φουντάρει από τα μπαλκόνια;

Του λέω: Αυτά είναι της στιγμής. Λανθασμένα, μεταφράζουμε τις καταστάσεις γύρω μας, σύμφωνα με το τι συμβαίνει σε μας άμεσα. Ο κόσμος πάει μπροστά! Σκοπός μας είναι να επιταχύνουμε το αποτέλεσμα!

Μου λέει: Οπτιμιστής μας βγήκες ρε συ; Από πού πηγάζει αυτή  αισιοδοξία;

Δεν πρόλαβα να του απαντήσω. Ο αχρείος γράφει πιο γρήγορα από μένα, βαρέθηκε να περιμένει την απάντησή μου κι άλλαξε θέμα.

Το βίντεο που ακολουθεί είναι ένα μέρος της απάντησής...

Big Bands...

Αυτό το αφιερώνω σε μένα, για να έχω κάτι να λέω αύριο με τον the dude  για πεθαμένες μουσικές…

Εμμανουήλ Ροΐδης

Εκ πάντων των ανθρώπων ο Έλλην είναι ο μείζων έχων κλίσιν εις το να νομίζει εαυτόν μόνην αιτίαν παντός κύκλω του γινομένου θορύβου, ως ο μέθυσος εκείνος, όστις ουρών πλησίον βρύσεως έμεινεν εκεί όλην την νύκτα, νομίζων ότι εξ αυτού εκπορεύεται όλον το ύδωρ το οποίον ήκουε να τρέχη…

Μ’ άφησες σαν πόλη τουρκεμένη…

Ο ουσιαστικός στόχος της εκπαίδευσης, αγαπητοί μου, δεν είναι η γνώση αλλά η δράση.

Έχουμε άγνοια, επιλεκτική αμνησία, συμφερολαγνεία,  και το σημαντικότερο… είμαστε δέσμιοι αυτής της καταραμένης δύναμης που λέγεται ΣΥΝΗΘΕΙΑ. Το θέμα είναι βιολογικό - όπως όλα - και για να το ξεπεράσουμε πρέπει να το κατανοήσουμε. Για να το κατανοήσουμε… πρέπει να το παραδεχτούμε.

Μου το αφιερώνω, επειδή είμαι άντρας, δεν είμαι γκέι.

                               


Προσεύχομαι μέρα και νύχτα να μην μου την φέρει
πισώπλατα ή πλάϊα(Eγώ ποτέ δεν προσεύχομαι. Παρακαλώ απλά τη θεά τύχη να μην τύχει και μου την φέρει(η άλλη). Απλά επειδή γενικά είμαι υψηλότερης ευφυίας απο οποιαδήποτε θέλει να μου τη φέρει, είμαι και σίγουρος οτι δεν θα τα καταφέρει, άρα δεν παρακαλάω καν τη θεά τύχη. Κομπλέ; Πάμε παρακάτω...)

Μουσική πάλι μέχρι να βρω κι εγώ το χρυσό κορίτσι που θα με εμπνέει…

Έχω κάνει τάμα στον Άγιο Εφραίμ τον Σύρο, να ασχολούμαι καθημερινά με την μουσική έως ότου βρω την γυναίκα της ζωής μου.

Είναι επιστημονικά διαπιστωμένο πως σεξουαλικό και θρησκευτικό συναίσθημα ξεκινούν από τα ίδια εγκεφαλικά κύτταρα. Για το λόγο αυτό, ψάχνω απελπισμένα μια που να μην με ενοχλεί τις ώρες του όρθρου, απόδειπνου, εσπερινού, ιερών ακολουθιών και να μελετά καθημερινά τις Γραφές.